Vestas'ın yükselen marjı ve siparişleri ile Tomago'nun elektrik maliyeti karşısında aldığı kamu desteği, enerjiyle bağlantılı sanayide iki ayrı finansman tablosu sunuyor.
Ekonomi ve Piyasalar··Sabah
Vestas'ta gelir, marj ve sipariş birlikte yükseldi
Vestas ikinci çeyrekte gelirini yüzde 26,1 artırarak 4,723 milyar euro düzeyine çıkardı. Özel kalemler öncesi faaliyet kârı 446 milyon euro olurken aynı ölçüdeki faaliyet kârı marjı bir yıl önceki yüzde 1,5'ten yüzde 9,4'e yükseldi. Şirketin kesin ve koşulsuz türbin siparişleri yüzde 67 artışla 3.349 megavata ulaştı. Türbin siparişleri ile servis sözleşmelerini bir araya getiren toplam sipariş defteri yıllık 9,6 milyar euro büyüyerek 76,9 milyar euro oldu; bunun 40,9 milyar euro tutarındaki bölümü servis sözleşmelerinden beklenen gelecekteki geliri temsil ediyor. Şirket 2026 gelir öngörüsünü 20 milyar euro ile 22 milyar euro arasında korurken özel kalemler öncesi marj öngörüsünü yüzde 6-8 aralığından yüzde 7-9 aralığına yükseltti. Ayrıca 400 milyon euro tutarında hisse geri alım programı açıkladı. Rakamlar, mevcut çeyreğin kârlılığı ile gelecekteki iş hacminin aynı bültende güçlendiğini gösteriyor.[1]
Tomago'da elektrik gideri kamu desteğini gündeme getirdi
Avustralya'nın en büyük alüminyum tesisi Tomago, yüksek elektrik giderleri nedeniyle federal hükûmet ve eyalet yönetiminden mali destek alacak. Elektrik, tesisin işletme giderlerinin yüzde 40'ından fazlasını oluşturuyor. Rio Tinto ortaklığın yarısından biraz fazlasına sahip; Gove Aluminium Finance ile Norsk Hydro da tesiste pay tutuyor. Ortaklar destek karşılığında bakım ve yenileme için en az 1 milyar Avustralya doları, yaklaşık 706 milyon dolar harcamayı taahhüt ediyor. Kırk yılı aşkın süredir üretim yapan tesisin mevcut elektrik sözleşmesi on yılın sonunda sona erecek ve Rio Tinto daha önce bu tarihten sonra kapanma riski bulunduğunu belirtmişti. Destek paketinin ayrıntılarının daha sonra açıklanması beklenirken, Queensland'deki Boyne tesisi için mart ayında 2 milyar Avustralya dolarlık benzer bir düzenleme yapılmıştı. Buradaki finansman tablosu, büyüyen siparişlerden değil, enerji maliyetinin mevcut üretim kapasitesi üzerindeki baskısından doğuyor.[2]
Aynı enerji dönüşümü, farklı nakit akışları
Vestas ile Tomago aynı şirket veya aynı ürün pazarı değil. Biri rüzgâr türbini ve servis sözleşmeleri satan bir üreticinin çeyrek sonuçlarını, diğeri enerji yoğun bir alüminyum tesisinin devamlılığı için kurulan destek düzenlemesini anlatıyor. Yine de iki gelişme, enerjiyle bağlantılı sanayide nakit akışının nasıl farklı kanallardan oluştuğunu yan yana gösteriyor. Vestas'ta artan sipariş alımı, genişleyen servis defteri ve yükseltilen marj öngörüsü özel talep ile gelecekteki geliri büyütüyor. Tomago'da ise elektrik maliyetinin işletme giderlerindeki ağırlığı, kamu desteği ile ortakların bakım ve yenileme taahhüdünü birbirine bağlıyor. Bu karşılaştırma şirketlerin başarımını sıralamıyor; kaynakların bildirdiği iki ayrı mali yapıyı ayırıyor. Bir tarafta yeni ve sözleşmeye bağlanmış iş hacmi, diğer tarafta mevcut kapasiteyi açık tutmak için paylaşılan maliyet ve yatırım bulunuyor. Bu ayrım, aynı geniş enerji başlığının şirket hesaplarında tek bir ekonomik sonuca dönüşmediğini de gösteriyor. Enerji politikası ve enerji fiyatları, bu iki yapıda gelir fırsatı ile üretim riski olarak farklı biçimlerde görünüyor.[1], [2]
