Emek pazarlığı, iki uçak üreticisinde iş kuralını yeniden yazdı
Boeing mühendisleri sözleşmeyi reddedip grev yetkisi verdi; Airbus da aylar süren iş bırakmaların ardından ofise dönüş planını gevşetti. Bu geri adımlar, uçak üreticilerinde iş kuralının çalışan onayı olmadan sertleşemediğini gösteriyor.
Ekonomi ve Piyasalar··Sabah
Boeing'de sandık, görüşme ekibini de aştı
SPEEA'nın mühendis ve teknik çalışan birimleri Boeing'in dört yıllık teklifini açık farkla reddetti; hayır oyları sırasıyla yüzde 64,3 ve yüzde 71,9 oldu. Aynı oylamada grev yetkisi de yüzde 87,8 ve yüzde 89,7 gibi çok yüksek oranlarla çıktı. Oysa sendikanın görüşme ekibi paketi oybirliğiyle desteklemişti. Teklif, dört yılda ücret havuzunda toplam yüzde 29,4 artış, yılda üç ek ücretli izin günü ve zorunlu fazla mesai sınırlarında gevşeme içeriyordu. Sonuç, pazarlık masasındaki mutabakatın tabandaki güven sorununu kapatmaya yetmediğini gösterdi.[1]
Airbus geri adımı, üretimden çok çalışma düzenine dokundu
Airbus tarafında çatışma ücret anlaşmasından çok çalışma düzeni üzerinden büyüdü. Şirket, eylülden itibaren uzaktan çalışmayı haftada bir güne düşürme planını yumuşatarak yöneticilere çalışanların ortalama iki gün evden çalışabileceğini bildirdi. Bu değişiklik, İspanya, Fransa ve Birleşik Krallık'taki aylar süren iş bırakmaların ardından geldi. Reuters'in aktardığına göre üretim etkilenmedi, ancak İspanya'daki 14.000 çalışanın yaklaşık yüzde 40'ı uzaktan çalışma, ulaşım, ücretli izin ve maaş başlıklarıyla greve katıldı. Şirket, çalışan geri bildiriminin ardından geçişi daha kademeli hale getirdi.[2]
Talep güçlü kalsa da takvim çalışan onayına bağlandı
İki dosya aynı hafta farklı araçlarla aynı sınırı yazdı. Boeing'de ücret, izin ve fazla mesai başlıklarını içeren kapsamlı paket reddedildi; Airbus'ta ise üretimi durdurmayan ama süreklilik kazanan grevler ofise dönüş planını yavaşlattı. Her iki örnekte de şirketler yalnızca siparişe ya da üretim hedeflerine bakarak iş kuralını dayatamadı. Boeing'de sözleşme 6 Ekim'de bitene kadar grev başlamıyor, Airbus'ta da yöneticiler karma çalışmayı mevcut toplu sözleşmeler içinde düzenlemek zorunda kalıyor. Bu yüzden pazarlık artık yalnız ücret düzeyini değil, yönetimin yeni düzeni hangi hızla ve hangi meşruiyetle uygulayabileceğini de belirliyor.[1], [2]
