Tarife maliyeti pazarlığı, Kanada'da perakende talep ve fiyatlama alanıyla çakıştı
Kanada, çelik, alüminyum, otomobil ve süt ürünlerinde tarife maliyeti pazarlığında son saate girdi. Aynı gün perakende satış verisi haziranda artış, temmuz için ise yüzde 0,8 düşüş işareti verdi; perakende talep, satış ivmesi ve fiyatlama alanı eşit dağılmadı.
Ekonomi ve Piyasalar··Sabah
Tarife masasında eyaletlerin tonu da ayrıştı
ABD ile Kanada arasındaki görüşmeler cuma gecesi dolacak tarife süresine sıkışırken, Manitoba Eyalet Başbakanı Wab Kinew Ottawa'ya geri adım yerine direnme çağrısı yaptı. Basına yansıyan çerçeveye göre Washington, Kanada çeliği ve alüminyumundaki tarifeyi yüzde 50'den yüzde 25'e, otomobillerdekini yüzde 25'ten yüzde 15'e indirebilir; buna karşılık Kanada'nın Amerikan süt ürünlerine daha geniş erişim vermesi ve misilleme tarifelerini kaldırması bekleniyor. Ancak Quebec yönetimi süt üreticilerine ve pazar marjlarına etkisini hâlâ tartarken, Nova Scotia ile Yukon Amerikan içkilerini raflara döndürmeye hazır görünüyor. Bu tablo, son düzlükte yalnız Ottawa ile Washington arasındaki değil, Kanada'nın kendi içindeki maliyet ve pazar erişimi pazarlığının da sürdüğünü gösterdi.[1]
Perakende haziranda yükseldi, temmuz işareti aşağı döndü
Aynı gün yayımlanan Statistics Canada verisi, haziranda perakende satışların dokuz alt sektörün yedisinde arttığını ve yakıt ile motorlu taşıtlar dışlandığında çekirdek satışların yüzde 1,2 yükseldiğini gösterdi. Büyük mağazalardaki yüzde 2,7'lik artış ile giyim ve aksesuardaki yüzde 3,1'lik yükseliş bu toparlanmaya öncülük etti. Buna karşılık kurumun temmuz için yayımladığı öncü tahmin, toplam satışların yüzde 0,8 gerilediğine işaret etti. Ontario yüzde 1,6 artışla öne çıkarken Alberta yüzde 1,3 düştü. Yani ülke haziranda canlı bir perakende geliri tablosu üretse de, temmuz için elindeki ilk işaret daha kırılgan bir tüketici talebi ve fiyatlama gücü resmi çiziyor.[2]
Aynı gün hem dış pazarlık hem iç talep izlendi
Tarife dosyası Kanada'nın dış ticaret pazarlığını, olası tarife maliyetini ve sektörlerin pazar erişimini; perakende verisi ise satışlar, tüketici talebi ve fiyatlama alanını ölçüyor. Kaynaklar biriyle öteki arasında bir neden-sonuç bağı kurmuyor. Ancak aynı gün Ottawa'nın önünde hem çelik, alüminyum, otomobil ve süt ürünleri pazarlığı hem de haziranda toparlanıp temmuz için yüzde 0,8 düşüş sinyali veren bir perakende satış tablosu vardı. Bu yan yanalık, ekonomi yönetiminin ticaret tavizlerini satış ivmesi, tüketici talebi ve fiyatlama gücü tam olarak yerleşmeden tarttığını gösteriyor.[1], [2]
