İran'a yönelik saldırılar, Kızıldeniz'deki gemi riski ve bağlayıcı olmayan Kongre kararı, askerî tırmanma ile onu sınırlama girişimlerinin farklı kanallarda ilerlediğini gösteriyor.
Jeopolitik··Sabah
İki ayrı askerî baskı koridoru
CENTCOM on üçüncü gecede İran'ın komuta merkezleri, İHA depoları, haberleşme, kıyı gözetleme ve deniz kabiliyetlerini hedeflediğini açıkladı; Trump daha büyük saldırıyı değerlendirdiğini, İran da Bahreyn, Kuveyt ve Ürdün'deki ABD tesislerine füze ve İHA gönderdiğini söyledi. Hasar ve can kaybının tam ölçeği bağımsız olarak netleşmedi. Yemen hattında BM temsilcisi ticari gemi saldırılarının daha geniş çatışma riski taşıdığını belirtti. Husiler iki tankeri vurduklarını öne sürerken bir tankerde yangın doğrulandı, can kaybı bildirilmedi ve en az beş tanker rota değiştirdi.[1], [3], [4]
Kongre'nin freni ne yapabilir?
Temsilciler Meclisi, Başkan'a güçleri İran'la çatışmalardan çekme talimatı veren savaş yetkileri kararını 214'e karşı 208 oyla kabul etti; dört Cumhuriyetçi Demokratlara katıldı. Karar bağlayıcı ve yasal olarak zorlayıcı değil, Senato'daki benzeri de 47'ye karşı 49 oyla reddedildi. Oylama Kongre itirazını görünür kılarken saldırılar sürdü ve Trump daha büyük bir saldırıyı değerlendirdi. Siyasi fren bu nedenle sahada operasyonel kısıtlamaya dönüşmedi.[2], [1]
Tırmanmanın ortak etkisi, tek bir zincir değil
İran ve Kızıldeniz cepheleri arasında ortak komuta veya koordinasyon işareti yok. Ortak etki, Brent'in 100 dolar eşiğini aşması ve tanker rotalarının değişmesiyle petrol ve denizcilik üzerindeki eşzamanlı baskıda görülüyor. Karşılıklı saldırı açıklamaları sürerken BM temsilcisinin müzakere çağrısı ve Kongre'nin bağlayıcı olmayan çekilme talebi sahadaki hareket alanını daraltmadı. Saldırıların durması veya yasal olarak bağlayıcı bir karar, henüz zorlayıcı olmayan frenlerin sahada güç kazandığını doğrular.[1], [3], [2]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
