PM2.5, küresel bitki verilerinde fotosentezi baskılıyor
Ağaç halkası izotopları, girdap kovaryans akı ölçümleri ve uydu bitki örtüsü göstergelerinden oluşan küresel bir veri tabanına dayanan, hakem sürecinden geçen Nature Climate Change çalışması, ince partikül kirliliğinin bitkilerin su kullanım verimliliği üzerinde ölçek fark etmeksizin ağırlıklı olarak olumsuz etki yaptığını bildiriyor. Su kullanım verimliliği, bitkilerin kaybettikleri her su birimi başına tuttukları karbonu ölçer. Düşüş, terlemedeki değişimden çok fotosentetik olarak etkin ışığın ve karboksilasyon kapasitesinin azalmasıyla baskılanan fotosentezden kaynaklanıyor. Etkinin büyüklüğü coğrafyaya göre değişiyor; bitki özellikleri, kirlilik düzeyi ile iklim arasındaki etkileşimlerle biçimleniyor ve ormanlar ile orman dışı örtü farklı davranıyor. Aerosol süreçlerini dışarıda bırakan ekosistem modelleri gözlenen ilişkiyi üretemiyor; yazarlar bunu, birlikte değişen iklim etkenlerinin tek başına açıklama getirmediğinin kanıtı sayıyor. PM2.5'i, değişen iklimde bitkinin karbon alımı ile su kaybı arasındaki bağı zayıflatan etkenler arasına yerleştiriyorlar.[1]
