Zürih Gölü'nde kuraklık, güneş panelleriyle serinleyen domates tarlası ve iklimin elma ile buğdaya etkisi
Zürih Gölü'nün su düzeyi kuraklık nedeniyle 404,45 metreye geriledi. Başka bir çalışmada tarımsal güneş panellerinin altındaki yaprak sıcaklığının 1,84 °C düştüğü modellenirken, 35 yıllık hasat verileri ısınan havanın buğday verimini düşürüp elmayı desteklediğini gösterdi.
Bilim··Sabah
İsviçre'deki kuraklık Zürih Gölü'nü rekor düşük düzeye yaklaştırdı
İsviçre Federal Çevre Ofisi, Zürih Gölü'nü çarşamba günü deniz seviyesinden 404,45 metrede ölçtü. Önceki en düşük değer olan 405,46 m 1952'de görülürken, gölün yıllık ortalaması 405,93 m'yi buluyor. İlkbahardan bu yana belirgin bir kuraklık yaşayan ülkede art arda sıcak hava dalgaları görüldü ve yağışlar ortalamanın altında kaldı. Constance Gölü ile Maggiore Gölü de mevsim ortalamalarının altına düşerken, Cenevre Gölü buzul erimesiyle beslendiği için ortalamaya yakın duruyor. Ofis, göldeki feribotun ağır kamyon taşımayı durdurmasına yol açan bu ölçümleri kuruyan topraklara, düşen yüzey suyu ve yeraltı suyu düzeylerine bağlıyor ve koşulların son haftalarda ağırlaştığını bildiriyor.[1]
Tarımsal güneş panelleri bitkileri serinletip karbon alımını düşürüyor
Tarımsal bir güneş çiftliği modeli, panellerin altındaki domates yapraklarının ortalama 1,84 °C serin kaldığını, öğleden sonra farkın 7,56 °C'ye çıktığını ve terleme-buharlaşmanın yüzde 22,4 azaldığını gösterdi. Journal of Advances in Modeling Earth Systems'te yayımlanan çalışma, işleyen bir çiftlik yerine saha verileriyle doğrulandı: Kaliforniya'nın Davis kentindeki yaprak sıcaklıkları ve Minnesota'daki Chicago City yerleşiminin toprak sıcaklıkları kullanılarak New Jersey'nin Princeton kenti için bir benzetim çalıştırıldı. Paneller gündüzleri 5,6 °C daha serin çalışarak ısıdan kaynaklanan verim kaybının yaklaşık yüzde 15'ini geri kazandı; tarlada çalışan biri için hissedilen sıcaklık ise 4,46 °C düştü. Panellerin altında ışık yüzde 47, karbon alımı ise yüzde 31 azaldı.[2]
Isınan iklim buğday hasadını vururken elma verimini artırıyor
Münih Teknik Üniversitesi'nden Sara Leonhardt'ın ekibi, Aşağı Franken ve Yukarı Bavyera'da buğday, elma, kiraz ve kolza verimlerini 35 yılı aşkın bir süre boyunca karşılaştırdı. Ecology and Evolution'da yayımlanan çalışmaya göre, kendi kendine veya rüzgârla tozlaşan buğday, sıcaklıklar en uygun aralığı aştığında daha az ürün verdi; taneleri küçüldü ve sayısı azaldı. Böceklere bağımlı olan elmada ise, geç donlar daha az çiçeğe zarar verdiği için verim arttı. Yazarlar bu üstünlüğün geçici olduğunu, ısınmanın sürmesiyle hem ağaçların hem de böceklerin baskı altına girmesinin beklendiğini belirtiyor. Tozlaşma bağımlılığına dair genel bir yasa yerine iki bölgedeki ürün gruplarını karşılaştıran araştırma, çit bitkileri, çeşitli ekim nöbeti ve daha az tarım ilacı öneriyor.[3]
