NASA Swift'i kurtarmaktan vazgeçti, 17 uzay aracıyla bulunan patlama ve Ay kutbundaki mikroplar
Katalyst Space'in LINK aracı yönelim sorunu yüzünden Swift Gözlemevi'ni yükseltme denemesinden vazgeçti. Bu sırada 17 araç Dünya'nın göremediği bir güneş patlamasını ortaya çıkardı; bir modelleme ise insan kaynaklı mikropların Ay'ın güney kutbunda canlı kalabileceğini gösterdi.
Bilim··Sabah
Swift kurtarma girişimi LINK aracındaki sorunlar yüzünden sona erdi
Katalyst Space'in 3 Temmuz 2026'da fırlatılan LINK aracı, yörüngede devreye alınırken yönelim denetimi sorunları yaşadı ve Neil Gehrels Swift Gözlemevi'ni yakalayıp yörüngesini yükseltme görevinden vazgeçti. Yalnızca buluşma ve yakın çevrede çalışma yeteneklerini gösterecek olan LINK, 21 yıllık bilimsel çalışmanın ardından yörüngesi alçalan teleskoba dokunmayacak. NASA bu iptalin ardından yeni bir yükseklik değeri vermemekle birlikte, yükseltme olmadan Swift'in bu yılın ilerleyen aylarında atmosfere girmesini öngörüyor. Kurum, görevin her durumda denenmeye değer olduğunu ve çıkarılacak derslerin geçerli kaldığını belirtiyor.[1]
Dünya'nın öngörü modellerinden gizlenen güneş patlamasını 17 uzay aracı saptadı
NASA'nın Europa Clipper aracındaki plazma cihazı, fırlatmadan iki ay sonra 19 Aralık 2024'te olması gerekenden daha sıcak ve seyrek bir güneş rüzgârı ölçtü. Adrienn Luspay-Kuti'nin ekibi bu izi, STEREO-A güneş gözlemevi ve Mars yörünge aracı MAVEN dâhil olmak üzere 17 uzay aracında izleyerek düzensiz bir taç kütle atımını yeniden kurdu. Science Advances dergisinde yayımlanan çalışmaya göre, atımın ana gövdesi Dünya'dan uzağa, güneye doğru ilerlerken ayrı bir bileşen Dünya'ya yöneldi ve öngörü modellerinin dayandığı Dünya yönlü bakıştan saklandı. Yazarlar, Dünya merkezli hiçbir modelin görmediği böyle bir bileşenin şok dalgaları sürerek yüklü parçacıkları yüksek enerjilere çıkarabileceğini belirtiyor ve Dünya ile Mars arasındaki insanlı uçuşlar için bir kaygı olarak niteliyor.[2]
Ay'ın güney kutbu, insan kaynaklı mikroplar için canlı kalma koşulları sunuyor
NASA araştırmacıları, Lunar Reconnaissance Orbiter'ın yükseklik ve sıcaklık verilerini üç aday Artemis iniş bölgesindeki — Nobile Rim, Connecting Ridge ve de Gerlache Rim — ışınım desenleriyle birleştirerek insanla taşınan canlıların nerelerde tutunabileceğini eledi. Yüzeydeki bir deney yerine yörünge ölçümlerine dayanan ve Science Advances'te yayımlanan bu benzetimde, morötesine en dayanıklı tür olan Aspergillus niger, kısmen güneş gören zeminde bile büyümeden veya çoğalmadan en az bir Dünya günü hayatta kalmayı başardı. Ay'da sıvı su veya ılıman sıcaklıklar bulunmadığından hiçbir şey çoğalmıyor; ancak canlı kalınabilecek gölgeli alanlar bir kilometrelik krater tabanlarından bir bot izine kadar değişiyor. Sonuç, gezegen koruma kuralları açısından dikkate alınıyor.[3]