Tek çarpma Deimos'un çukurunu açıp bütün yüzeyini molozla örtmüş olabilir
Deimos için önerilen tek çarpma senaryosu, güneydeki büyük çukur ile uydunun pürüzsüz, tozlu yüzeyini küresel ölçekte yayılmış aynı moloz örtüsüyle ilişkilendiriyor. Mars'ın sıcak ve kısmen erimiş güney iç kesimi de sistemin asimetrilerinin yüzey altına uzandığını gösteriyor. İç ısı farkının nedeni bilinmiyor; erken büyük çarpışmalar değerlendirilen açıklamalar arasında.
Bilim··Sabah
Bir çarpma iki yüzey izini açıklıyor
ScienceDaily'de aktarılan çalışma, Deimos'un güney kutbu yakınındaki geniş çukur ile uydunun alışılmadık ölçüde pürüzsüz görünümünü tek çarpma senaryosunda ilişkilendiriyor. Araştırmacıların yorumunda güneyden gelen bir asteroit, hem büyük çukurla hem de küçük ayın çevresine dağılmış molozla uyumlu. Yerel oyuk ile eski yüzey ayrıntılarını örten küresel tabaka bu nedenle aynı olası geçmişin iki parçası olarak ele alınıyor. Çalışma, bu yorumu kesinleşmiş bir oluşum öyküsü olarak değil, gözlenen iki özelliği birlikte karşılayan bir açıklama olarak sunuyor.[1]
Zayıf üst katman molozla kaplandı
Deimos'un üst katmanları gözenekli ve zayıf görünüyor. Araştırmacılar bu yüzeyi, gevşek malzemeyi bütün uyduya dağıtacak kadar güçlü ama Deimos'u parçalama eşiğinin altında kalan bir çarpma yorumuyla uyumlu buluyor. Bu yorumda yüzeye geri dönen moloz, eski araziyi örten aday tabaka ve bugünkü tozlu, yumuşak görünümün karşılığı. Çukurun büyüklüğü ile daha düzgün yüzey aynı fiziksel senaryoda buluşuyor; eski çarpışmanın kendisi doğrudan gözlenmediği için açıklama olasılık kipini koruyor.[1]
Mars'ın güneyi içeride de farklı
Mars'a ilişkin ayrı bulgu, güney kutbu altındaki iç yapının kuzeyden daha sıcak ve kısmen erimiş olduğuna işaret ediyor. Phys.org'un aktardığı çözümleme, kayaç gezegenlerin içinin küresel simetriye yakın olduğu yönündeki yaygın kısayolun Mars için yetersiz kaldığını belirtiyor. Sıcaklık farkı, güneydeki manyetik örüntüler ve sismik dalgaların gezegen içinde sönmesi için yeni bağlam sağlıyor. Nedeni henüz bilinmiyor; Mars'ın erken dönemindeki büyük çarpışmalar, araştırmacıların değerlendirdiği açıklamalar arasında yer alıyor.[2]
