Yenilenen kalp yetmezliği kılavuzu, sol karıncığın pompaladığı kan payı olan hafif azalmış atım fraksiyonu kategorisini kaldırıp iki fenotip bırakıyor: yüzde 50'nin altı ve yüzde 50 ve üzeri. Akut kalp yetmezliğinin adı dekompanse oldu. Mineralokortikoid reseptör antagonistleri her atım fraksiyonunda Sınıf I öneri aldı. Hindistan'da hemşire yürütücülüğündeki ekipler iki yılda hastaların yüzde 84,0'ını hayatta ve hastane dışında tuttu; olağan bakımda bu pay yüzde 79,4 idi.
Yenilenen kalp yetmezliği kılavuzu, korunmadan ileri evre yönetimine uzanan A-D evrelemesine geçiyor. Hafif azalmış atım fraksiyonu, sol karıncığın pompaladığı kan payı, kategorisi kaldırıldı; geriye iki fenotip kaldı: yüzde 50'nin altında olanlar ve yüzde 50 ve üzerinde olanlar. Akut kalp yetmezliği terimi yerini dekompanse kalp yetmezliğine bıraktı.[1]
Tedavi adlandırması da değişti: temel, ek ve kılavuza dayalı girişimsel tedavi sınıfları öne çıktı. Mineralokortikoid reseptör antagonistleri her atım fraksiyonunda kronik kalp yetmezliği için Sınıf I öneri aldı; obezitesi olan ve atım fraksiyonu korunmuş hastalarda semaglutid veya tirzepatid Sınıf IIa oldu. Digoksin, mekanik dolaşım desteği ve mitral kapak onarımının önerileri yükseltildi.[1]
Etkisi kanıtlanmış kalp yetmezliği ilaçları günlük uygulamada hastaya çoğu zaman ulaşmıyor. Hindistan'da hemşirelerin yürüttüğü ekip temelli bakımda, sol karıncığı kanın yüzde 40'ını ya da daha azını pompalayan yetişkinlerde iki yıl boyunca hayatta olan ve hastaneye yatmayanların payı yüzde 84,0, olağan bakımda yüzde 79,4 oldu. Girişim kolunda ölümler yüzde 22 daha düşüktü. Araştırmacılar modelin hedefini, kılavuz önerileri ile günlük uygulama arasındaki açık olarak tanımlıyor.[2]
