Halkalandıktan 50 yıl sonra yeniden yakalanan Brandt yarasası, California Üniversitesi Berkeley öncülüğündeki Nature karşılaştırmasında Myotis cinsinin uzun ömürlü ucunda duruyor; siyah Myotis yaklaşık 7 yıl yaşıyor. Kanat hücreleri kimyasal DNA hasarına onarımı denemek yerine hücre ölümü yolaklarını açarak yanıt verdi. Çalışma insan araştırması değil. Cornell Üniversitesi ekibi meyve sineğinde Erwinia carotovora enfeksiyonunun bağırsak hücrelerini öldürüp kök hücreleri yenilemeye ittiğini, beslenmenin ise var olan hücreleri boyutlandırdığını buldu.
Karşılaştırmayı Nature'da California Üniversitesi Berkeley öncülüğündeki ekip yürüttü; halkalandıktan 50 yıl sonra yeniden yakalanan Brandt yarasası Myotis cinsinin uzun ömürlü ucunda duruyor, siyah Myotis ise yaklaşık 7 yıl yaşıyor. Kuzey Amerika'nın en uzun yaşayan türünden alınan kanat hücreleri kimyasal DNA hasarına onarımı denemek yerine hücre ölümü yolaklarını açarak yanıt verdi.[1]
Çalışma yarasalarda karşılaştırmalı genomik ve hücre kültürü deneylerine dayanıyor. İnsanda yapılmış bir araştırma değil ve aynı yolağın insan ömrünü belirlediğini göstermiyor. Ekip genomları antiviral genler açısından da okudu; yarasa ile insan bağışıklık sistemleri arasındaki uyumsuzluğun, yarasa kaynaklı virüslerin insana geçtiğinde nasıl davrandığıyla ilgili olduğunu belirtti.[1]
Erwinia carotovora bakterisiyle enfeksiyon, Cornell Üniversitesi ekibinin Communications Biology'de bildirdiği üzere meyve sineklerinde bağırsak hücrelerini öldürdü ve kök hücreleri yerlerine yenilerini üretmeye itti. Beslenmedeki değişiklik ise hücre yenilemesini tetiklemek yerine var olan hücreleri büyüttü veya küçülttü. İyi beslenmiş sineklerde bağırsak enfeksiyondan sonra hızla küçüldü; kötü beslenmiş sineklerde zaten küçük olan bağırsak neredeyse küçülmedi ve mikroplar bir besin kaynağına dönüştü. Hasar gören doku eski hâline dönmedi; ekip bu bulgulara dayalı bir tedavinin çok uzak olduğunu söylüyor.[2]
