Kendi kongrelerindeki kardiyoloji çalışanları öğütledikleri halktan daha az tedavi gördü
2025 ESC Kongresi'ne katılan sağlık çalışanlarına kalp-damar sağlığı taraması yapıldı ve sonuçlar genel nüfus için bildirilen oranların yanına konuldu. Fark edilmemiş yüksek kolesterol, yüksek tansiyon ve şeker hastalığı genel nüfus oranlarıyla aynı düzeydeydi; yine de birincil korunmada yüzde 27,6'sı tansiyon düşürücü ilaç kullanıyordu, kontrollerde bu oran yüzde 46,5'ti. Gebelik diyabeti geçirmiş kadınlardan oluşan bir kohortta orta yürünebilir mahalleler, düşük yürünebilirliğe göre yüzde 15 daha düşük tip 2 diyabetle ilişkiliydi ve bu ilişki yalnızca varlıklı mahallelerde göründü.
Bilim··Sabah
Kongre çalışanlarında fark edilmemiş risk genel nüfusla aynı düzeydeydi
2025 ESC Kongresi'nde 1.300'den fazla sağlık çalışanına kalp-damar sağlığı taraması yapıldı ve sonuçlar genel nüfus için bildirilen oranların yanına konuldu. Fazla kilo yüzde 46,8, yüksek tansiyon yüzde 23,2, yüksek kolesterol yüzde 22,7 oranında bulundu; belirti vermeyen ateroskleroz ise yaklaşık yüzde 20 ile genel nüfus oranının altında kaldı. Fark edilmemiş yüksek kolesterol, yüksek tansiyon ve şeker hastalığı oranları genel nüfus için bildirilenle aynı düzeydeydi.[1]
Birincil korunmada ilaç kullanımı yüzde 27,6'ya karşı yüzde 46,5'ti
Asıl açık tedavide görüldü. Birincil korunmada çalışanların yüzde 27,6'sı tansiyon düşürücü ilaç kullanıyordu, genel nüfusta bu oran yüzde 46,5'ti; şeker düşürücü ilaç kullanımı yüzde 60,0'a karşı yüzde 85,0 çıktı. İkincil korunmada yüzde 41,4'ü lipit düşürücü tedavi görüyordu, kılavuz gerektirdiği hâlde yalnızca yüzde 9,2'si trombosit önleyici bir ilaç alıyordu ve yüzde 22,2'si LDL kolesterol hedefine ulaşmıştı. Çalışmayı Florian A. Wenzl sundu; metin European Heart Journal'da yayımlandı ve duyuru bir sınırlılık bildirmiyor.[1]
Yürünebilirlik yalnızca varlıklı yerlerde yüzde 15 daha az diyabetle ilişkiliydi
Columbia Üniversitesi Mailman Halk Sağlığı Okulu'nda yürütülen geriye dönük bir kohort, gebelik diyabeti geçirmiş ve 2009 ile 2011 arasında doğum yapmış kadınları 2021'e kadar izledi. 12 yıl içinde yüzde 21'inde tip 2 diyabet gelişti. Orta düzeyde yürünebilir mahallelerde yaşayanlarda oran, düşük yürünebilirlikteki mahallelere göre yüzde 15 daha düşüktü. Yüksek yürünebilirlik daha düşük oranla yalnızca varlıklı mahallelerde birlikte görüldü; ilişki, mahallenin ekonomik koşullarına ve Medicaid kapsamına göre değişti. Tasarım gözlemseldir ve bir ilişki bildiriyor. Yazarlar, yoksul yerleşimlerde aynı mahallelerde kirliliğe ve yoğun trafiğe daha çok maruz kalındığını, yeşil alanın kısıtlı olduğunu, güvenlik kaygıları bulunduğunu ve sağlığı destekleyen kaynaklara erişimin az olduğunu yazıyor.[2]
