Finnmark’taki üç boyutlu Charnia fosili gizli sırtlarını ortaya çıkardı
Norveç Arktiği’ndeki bir koyun otlağında bulunan Charnia fosili, bu yaklaşık 560 milyon yıllık canlının İskandinavya’daki ilk doğrulanmış örneği oldu. Hızlı gömülme gövdeyi üç boyutlu korudu ve daha önce yassı izlerde görülmeyen ince sırtları açığa çıkardı. Yeni alan, Ediyakaran canlılarının Avrupa’da sanılandan daha geniş bir coğrafyaya yayıldığını düşündürüyor; Charnia’nın en erken hayvanlardan biri sayılıp sayılamayacağı ise tartışmalı kalıyor.
Bilim··Öğle
İskandinavya’daki ilk doğrulanmış Charnia
Norveç’in kuzeyindeki Varanger Yarımadası’nda bir uçurumdan kopan kaya bloğu, içinde yaklaşık 560 milyon yıllık Charnia fosilini açığa çıkardı. Cambridge Üniversitesi ve Nordisch.info, bulgunun İskandinavya’daki ilk doğrulanmış Charnia örneği ve Avrupa’da on yıllardır saptanan ilk büyük yeni Ediyakaran alanlarından biri olduğunu bildiriyor. Eğreltiotuna benzeyen bu yumuşak gövdeli canlıda ağız, organ ya da görünür hareket düzeneği bulunmuyordu; onu en erken hayvanlardan biri sayan yorum ise kesinleşmiş değil.[1], [2]
Deniz tabanı çığı gövdeyi üç boyutlu korudu
Charnia örneklerinin çoğu kaya yüzeylerinde yassı izler olarak biliniyor. Finnmark örneği ise eski bir deniz tabanı çığının canlıyı hızla gömmesi ve tortunun gövdeyi doldurması sayesinde hacmini korudu. Bu sıra dışı korunma, her dal boyunca uzanan ve daha yassı fosillerde seçilemeyen ince sırtları görünür kıldı. Araştırmacıların “omurga” olarak adlandırdığı bu yapılar, aynı türün farklı korunma biçimlerinin anatomide daha önce gözden kaçan özellikleri açığa çıkarabileceğini gösteriyor.[1], [2]
Yeni alan yayılım haritasını genişletiyor
Hakemli Palaeontology makalesi, Charnia ile birlikte başka geç Ediyakaran makrofosillerini de Finnmark’taki tortul katmanlarda tanımlıyor. Bu topluluk, yaklaşık 560 milyon yıl önceki büyük canlıların yalnızca Avrupa’nın iyi bilinen birkaç fosil alanıyla sınırlı olmadığını düşündürüyor. Ancak tek bir yeni alan, Charnia’nın bütün coğrafi dağılımını ya da hayvanlar arasındaki yerini çözmüyor. Araştırmacılar daha az incelenmiş kaya birimlerinin benzer korunmuş topluluklar barındırabileceğini öne sürüyor.[1], [2]
