114 hızlı radyo patlaması, galaksilerin maddeyi nasıl düzleştirdiğini ölçtü
114 hızlı radyo patlamasının dağılma ölçüleri, galaksilerden çıkan enerjinin gazı halolardan iterek madde kümelenmesini ne ölçüde bastırdığını sınırladı. Nature Astronomy makalesi ve Caltech açıklaması, yöntemin kozmolojik sinyallerle galaksi geri beslemesini ayırmaya yardım ettiğini; mevcut örneklemin düşük kırmızıya kaymalı ağır halolara duyarlı kaldığını bildiriyor.
Bilim··Sabah
Patlamalar aradaki gazı tarttı
Hızlı radyo patlamaları, uzak galaksilerden gelen milisaniyelik radyo ışımaları. Sinyalin farklı frekansları, Dünya'ya ulaşırken karşılaştıkları iyonlaşmış gaz miktarına göre farklı zamanlarda geliyor. Araştırmacılar 114 patlamanın bu dağılma ölçüsünü ve kaynak galaksilerin kırmızıya kaymasını kullanarak aradaki gazın uzamsal dalgalanmalarını çıkardı. Nature Astronomy'deki hakem denetimli makale ile Caltech'in araştırma açıklaması aynı yöntemi ve temel sonucu aktarıyor: patlamalar, görünmesi zor baryonik maddenin dağılımını bağımsız bir gözlem kanalıyla izleyebiliyor.[1], [2]
Geri besleme kozmoloji sinyaline benziyor
Yıldız patlamaları ve beslenen kara delikler galaksilerin çevresine enerji aktararak gazı halolardan dışarı iter. Bu geri besleme, maddenin küçük ölçeklerdeki kümelenmesini azaltır; aynı ölçümlerde nötrino kütlesi, karanlık madde ve karanlık enerji de iz bırakabilir. Ekip, patlamaların verisiyle geri beslemenin madde güç tayfını ne kadar bastırdığını sınırladı. Sonuçlar, Atacama Kozmoloji Teleskobu ile eROSITA'nın yerleşik ölçümleriyle yarışabilir düzeyde; ancak farklı gözlemler aynı ölçekleri ve haloları bire bir örneklemiyor.[1]
114 patlama ilk sınırı koyuyor
Örneklem güçlü bir başlangıç sağlıyor, fakat göğün bütününü temsil etmiyor. Makale, patlamaların özellikle düşük kırmızıya kaymalı ağır grup ve kümelere duyarlı olduğunu belirtiyor. Çıkarım ayrıca kaynak galaksinin kendi gaz katkısının modellenmesine dayanıyor. Daha büyük ve iyi konumlandırılmış örneklemler bu belirsizliği daraltabilir; şimdiki sonuç, kozmolojik parametreleri tek başına belirlemekten çok geri beslemenin karıştırıcı etkisini ölçülebilir bir bileşene dönüştürüyor.[1]
