Merkür yüzeyinin küresel ölçekte yeniden incelenmesi, çarpma enkazının büzülme izlerini örttüğünü ve önceki sayımları düşük bıraktığını gösterdi. Düzeltilen hesap, gezegenin oluşumundan beri çapından yaklaşık 19 kilometre kaybettiğini; toplam büzülmenin eski tahminlerden yüzde 10 ila yüzde 30 fazla olduğunu ortaya koyuyor. Sonuç, soğuyan iç yapıya ilişkin modelleri daraltırken BepiColombo'nun daha ayrıntılı yüzey ölçümlerine de yeni bir karşılaştırma noktası sunuyor.
Merkür'ün içi soğudukça kabuk sıkışıyor; sırtlar ve loblu diklik denen yar benzeri faylar bu küçülmenin yüzeydeki izlerini taşıyor. Araştırmacılar, büyük çarpmaların çevreye saçtığı engebeli enkazın bu yapıların bir bölümünü örttüğünü gördü. Daha önce yalnız görünür yapılara dayanan küresel sayımlar bu nedenle gezegenin geçirdiği toplam kısalmayı eksik hesaplamıştı.[1], [2]
Ekip, daha az bozulmuş arazide görülebilen kısalma yapıları ile yüzey pürüzlülüğü arasındaki bağı kurup tahmini örtülü bölgelere genişletti. Düzeltilen sonuç, Merkür'ün yarıçapında yaklaşık 9,5 kilometre, çapında ise yaklaşık 19 kilometre kayba işaret ediyor. Bu değer toplam büzülmeyi önceki tahminlerden yüzde 10 ila yüzde 30 yukarı taşıyor; araştırmacılar gerçek kaybın biraz daha büyük olabileceğini belirtiyor.[2], [1]
Büzülmenin miktarı, Merkür'ün ne kadar soğuduğuna dair gözlenebilir bir ölçü sağlıyor. Daha büyük bir değer; daha büyük metal çekirdek, çekirdekte silisyum gibi daha az hafif element ya da daha yüksek başlangıç sıcaklığı gibi açıklamaların alanını değiştiriyor. BepiColombo'nun daha ayrıntılı yüzey taramaları, bugün örtülü kalan genç ve küçük yapıları ayırt ederek bu küresel hesabı daha da keskinleştirebilir.[1], [2]
