Hakemli bir uydu çalışması, Kuzey Kutbu deniz buzu erime mevsiminin 1979’dan beri yaklaşık 40 gün uzadığını, artışın çoğunun 2010’dan önce gerçekleştiğini ve sürenin büyük yıllık dalgalanmalarla yaklaşık 108 günde yataylaştığını buldu. Önceki artışın çoğu sonbaharda donmanın gecikmesinden oluştu. Yazarlar yataylığın geçici olabileceğini ve ısınmanın durmadığını vurguluyor.
Hakemli çalışma ile NASA’nın anlatımı 1979-2023 uydu gözlemlerini kullanıyor. Bu dönemde Kuzey Kutbu deniz buzu erime mevsimi yaklaşık 40 gün uzadı. Değişim zaman dizisine eşit dağılmadı; artışın çoğu 2010’dan önce gerçekleşti. Çalışma ilkbahardaki erime başlangıcı ile sonbahardaki donma arasındaki süreyi ölçüyor; bu nedenle sonuç tek bir tarihteki buz alanı ya da kalınlığıyla değil, mevsim uzunluğuyla ilgili.[2], [1]
2010’dan sonra dizi düzenli bir uzama ya da kısalma göstermedi. Makale ortalamayı yaklaşık 108 gün, yıldan yıla değişkenliği artı eksi 11 gün olarak verirken NASA aynı dönemi uzun vadede görece yatay anlatıyor. Buradaki yataylık süre eğilimini tanımlıyor. Her yılın öncekiyle aynı olduğu ya da Kuzey Kutbu’nun önceki 40 günlük uzamadan sonra 1979 durumuna döndüğü anlamına gelmiyor.[2], [1]
Makale uzun dönemli farkın zaman bileşenlerini ayırıyor: yaklaşık 34 gün sonbaharda daha geç donmadan, yaklaşık 7 gün ilkbaharda daha erken erime başlangıcından oluştu. Toplamlar yaklaşık ve 1979-2023 karşılaştırmasını anlatıyor. İki kaynak da 2010 sonrası yataylığın geçici olabileceğini vurguluyor. Kuzey Kutbu buzu daha ince kalıyor, bölgesel ısınma sürüyor ve yıllık atmosfer koşulları yaklaşık 108 günlük ortalama çevresinde büyük dalgalanmalara eşlik ediyor.[2], [1]
