Nature Climate Change çözümlemesi, hızla başlayan enerji kıtlıklarını; rüzgâr ve güneş üretiminin uzun süre düşük kalması olarak tanımlıyor. SSP1-2.6 senaryosunda birleşik olayların süresi tekil kaynaklardan daha sert artıyor; stratejik yer seçimi ise riski ancak belirtilen koşullarda azaltıyor.
Çözümleme, rüzgâr ve güneş üretimindeki hızlı ve uzun süreli düşüşü ani enerji kıtlığı olarak adlandırıyor. Ayrıca karşılanamayan elektriği, gerekli esnekliği ve ortaya çıkan giderleri birlikte tartıyor. Çerçeve önemli; hava koşulları üretimi uzun süre bastırdığında, kurulu yenilenebilir kapasite yüksek olsa bile şebeke açıkla karşılaşabilir. Bu yüzden yalnız kapasite toplamı değil, güvenilirlik meselesidir. Planlama bu farkı hesaba katmalıdır.[1]
SSP1-2.6 senaryosunda rüzgâr süresi yüzde 25,6 artıyor. Güneş tahmini yüzde 29,8 iken birleşik olaylar yüzde 155,7'ye ulaşıyor. Daha büyük birleşik değer, iki kaynağın aynı anda zayıf kaldığı dönemleri anlatıyor. Bu, herhangi bir elektrik sistemi için takvim veya tek bir kesintinin tahmini değil, senaryoya bağlı bir sonuç olarak okunmalı.[1]
Rapor, stratejik yer seçiminin bu üretim açıklarına maruziyeti azaltabileceğini söylüyor. Etki, iklim hedeflerine ve teknik potansiyelin ne kadarının gerçekten hayata geçtiğine bağlı. Böylece pratik ayrım ortaya çıkıyor: konum seçimi modellenen riski yönetmeye yardımcı olabilir, ancak bu potansiyeli gerçekleştirecek sistem tercihlerinin yerine geçmez.[1]
