IRF4, iltihap ortamında düzenleyici T hücrelerinin kararlılığını bozdu
Laboratuvar ortamındaki insan düzenleyici T hücreleri iltihap uyaranları altında FOXP3 ifadesini ve bağışıklığı baskılayan işlevini yitirdi. Genden uzaktaki IRF4 bağlantılı bir denetim bölgesinin çıkarılması bu dönüşümü zorlaştırdı; IRF4 ile BATF'ın birlikte yükseltilmesi ise kararsızlığı artırdı. Bulgular hücre tedavilerinin tasarımı için bir düzenek sunuyor, fakat hastalarda yarar göstermiyor.
Bilim··Öğle
Düzenleyici bölge çıkarılınca hücreler daha dayanıklı kaldı
Araştırmacılar, IRF4 geninden uzakta çalışan bir denetim parçasını sildiğinde insan düzenleyici T hücreleri iltihabın tetiklediği dönüşüme daha güç girdi. Bu hücreler normalde bağışıklık yanıtını frenler. Bölgenin yokluğu, hücre kimliğinin korunmasında FOXP3 adlı belirleyici proteinin kaybını zorlaştırdı. Ters yöndeki deneyde IRF4 ile BATF birlikte yükseltildi ve hücrelerin kararsızlaşması arttı; böylece aynı moleküler bağlantının iki yönde işleyebildiği görüldü.[1]
İltihap hücre kimliğini ve işlevini değiştirdi
Araştırma, laboratuvarda yetiştirilen insan düzenleyici T hücrelerine iltihapta görülen sitokinleri uyguladı. Hücrelerde FOXP3 ifadesi azaldı, başka bağışıklık hücrelerini frenleme yetisi kayboldu ve iltihabı güçlendiren özellikler belirdi. Böylece yalnızca bir gen işaretindeki değişim değil, hücrenin davranışındaki dönüşüm de izlendi. IRF4 bağlantılı bölge, bu yeniden programlanmaya izin veren denetim noktalarından biri olarak öne çıktı.[1]
Hücre kültürü hasta yararını göstermiyor
Düzenleyici T hücrelerinin kimliğini korumak, bu hücrelere dayanan tedavilerin üretim ve kullanım sürecinde önem taşıyabilir. Çalışma bu açıdan düzenleyici bölgeyi ve IRF4-BATF ortaklığını olası tasarım hedefleri olarak işaret ediyor. Ancak bütün deneyler hücre kültüründe yapıldı. Bir düzenleyici bölgenin çıkarılmasının hastalarda güvenli olduğunu, verilen hücrelerin vücutta aynı biçimde kararlı kalacağını ya da tedavinin herhangi bir hastalıkta yarar sağlayacağını gösteren klinik veri yok.[1]
