Ateş amipi diye anılan Incendiamoeba cascadensis, Kaliforniya'daki Lassen Volkanik Ulusal Parkı'nda toplandı. NASA, desteklediği bir ekibin canlının 145 Fahrenheit derecede, NASA'nın 63 santigrat dereceye eşitlediği sıcaklıkta, bölünerek çoğaldığını izlediğini yazıyor. New Scientist, 70°C'ye kadar suda sağ kaldığını, yalnızca 63°C'ye kadar yiyip çoğaldığını ve 64°C'nin üstünde hareketi bıraktığını yazıyor. Syracuse Üniversitesi'nden Angela Oliverio, 60°C'nin, DNA'sı çekirdek içinde duran ökaryotlar için bir sınır sayıldığını söylüyor. NASA, ısı dayanımının karmaşık yaşamın Dünya dışında nerede sürebileceğine ilişkin olduğunu yazıyor.
NASA, desteklediği bir ekibin Kaliforniya'daki Lassen Volkanik Ulusal Parkı'nın ısınmış sularında Incendiamoeba cascadensis'in 145 Fahrenheit derecede bölünerek çoğaldığını izlediğini yazıyor. NASA sayfası bunu 63 santigrat dereceye eşitliyor. New Scientist, toplayan araştırmacıların ateş amipi diye andığı aynı canlıyı aynı parktan bildiriyor. Ortak bulgu, çekirdekli karmaşık bir hücrenin bu sıcakta bölünmesi.[1], [2]
New Scientist üç sınırı ayırıyor. Amip 70°C'ye kadar ısıtılmış suda sağ kalabiliyor. Yeme ve çoğalma yetisini yalnızca 63°C'ye kadar koruyor, 64°C'nin üstünde hareket yetisini yitiriyor. Sayfadaki bir fotoğraf yazısı, 63°C'de çoğalan bir hücre gösteriyor. Syracuse Üniversitesi'nden Angela Oliverio, New Scientist'e 60°C'nin ökaryotlar için sınır olduğunu söylüyor. Ökaryot, hayvanlar ve bitkiler dahil, DNA'sını çekirdekte tutan hücrelerin yaşam dalı.[2]
NASA, yüksek sıcaklığın gerekli hücre parçalarını bozabildiğini, bunun genetik bilginin çevresinde çekirdek gibi karmaşık parçaları olan hücreler için ayrı bir sorun olduğunu yazıyor. Astrobiyologların, canlıların daha konuksevmez dünyalarda nerede yaşayabileceğini yargılamak için Dünya'daki uçları kullandığını ve önceki ekstremofil işinin çoğunlukla o çekirdeği olmayan daha yalın hücreler, bakteri ve arke ile ilgili olduğunu söylüyor. NASA, yeni çalışmanın ökaryotların sanılandan daha dayanıklı olabileceğini gösterdiğini yazıyor. New Scientist, Oliverio'nun eski 60°C çizgisini dört dakikalık mile benzettiğini aktarıyor: bir kez kırılınca sonrakiler daha çabuk gelir. Anlatımlar başka bir gezegende bir örnek bulunduğunu yazmıyor.[1], [2]
