Bir hastanın H5N1 proteinleri bağlanma deneylerinde zayıf kaldı
Araştırmacılar 2024’te Kanada’da ağır hastalanan bir kişide saptanan H5N1 dizilerinden üretilmiş yüzey proteinlerini inceledi. Laboratuvar deneylerinde varyantlar denenen kuş tipi ve insan tipi hücre şekeri yapılarına zayıf bağlandı veya ölçülebilir bağlanma göstermedi; zar birleşmesi ise bütünüyle kaybolmadı. Hastadan bütün virüs ayrıştırılmadı. Protein deneyleri enfeksiyonun nasıl başladığını veya varyantların insanlar arasında yayılıp yayılamayacağını göstermiyor.
Bilim··Gece
Ağır bir olgudan protein dizileri incelendi
Kanada’nın British Columbia bölgesinde 2024’te ağır hastalanan bir kişiden alınan solunum örneği, yeni H5N1 araştırmasının başlangıcıydı. Örneğin gen dizileri birden çok virüs varyantına işaret ediyordu; araştırmacılar hastadan bütün ve canlı virüs ayırmadı. Grip virüsünün hemaglutinin adlı yüzey proteini, hücre yüzeyindeki şeker yapılarına tutunma ve zar birleşmesinde görev alır. Ekip, hasta dizilerinden bu proteini üreterek bazı değişimlerin laboratuvardaki davranışını inceledi.[1]
Bağlanma zayıftı, birleşme sürdü
E190D ve Q226H adı verilen iki değişim ayrı ayrı ve birlikte sınandı. Şeker dizileriyle yapılan deneylerde hasta varyantlarının denenen kuş tipi ve insan tipi yapılara bağlanması çok zayıftı veya ölçüm sınırının altında kaldı. Kriyoelektron mikroskobu, karşılaştırma proteinlerinde bulunan N169 bağlantılı şeker yapısının hasta proteinindeki aynı konumda görünmediğini gösterdi. İnsan akciğerinden türetilmiş hücrelerde üretilen tam uzunlukta protein yine de zar birleşmesini sağladı; etkinliği karşılaştırma proteinlerinden düşüktü.[1]
Protein deneyleri bulaşmayı ölçmedi
Hastanın enfeksiyondan sonra alınan serumu, incelenen hemaglutinin proteinine güçlü bağlandı. Bu sonuç da bağlanma ve zar birleşmesi deneyleri gibi tek ağır olgudan türetilmiş proteinlerin laboratuvar özelliklerini anlatıyor. Araştırma kişinin enfeksiyonu nereden aldığını belirlemedi ve bu varyantların insanlar arasında yayılmasını sınamadı. Denenen şeker dizilerine zayıf bağlanma, virüsün hiçbir insan hücresine tutunamayacağını da kanıtlamıyor.[1]
