Hakemli bir fare deneyinde, taze dondurulmuş plazma karın kaynaklı sepsis ve kanama şoku sonrasında akciğer hasarını azalttı. Araştırmacılar plazmayı standart sıvı ve fibrinojenle karşılaştırıp 24 saat sonra akciğer dokusunu ve kanı inceledi. Plazma, damar yüzeyindeki koruyucu tabakanın kaybını azalttı. Deney, insanlarda tedavinin etkinliğini veya güvenliğini sınamadı; bulgular hayvan modeline ait.
Taze dondurulmuş plazma, karın kaynaklı sepsis ile kanama şokunu birleştiren tek hakemli fare deneyinde akciğer hasarını azalttı. Maryland Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden Feng Wu ve çalışma arkadaşları, plazmayı dolaşımı desteklemek için kullanılan laktatlı Ringer sıvısı ve pıhtılaşma proteini fibrinojenle karşılaştırdı. Çalışma insanlarda tedavi sonucunu değil, dokuda ve kanda erken değişimleri ölçtü.[1]
Farelerde sepsis oluşturulduktan sonra kan çekilerek şok geliştirildi. Her gruba çekilen kan hacmi kadar destek sıvısı verildi. Değerlendirmeler 24 saat sonra yapıldı; bildirilen karşılaştırmalarda grup başına sekiz fare vardı. İki gözlemci, hayvanların hangi grupta bulunduğunu bilmeden akciğerdeki hava keselerinin duvar kalınlaşmasını puanladı.[1]
Plazma, hava keselerindeki kalınlaşmayı ve damarları kaplayan koruyucu tabakanın bileşeni sindekan-1’in yüzeyden ayrılmasını azalttı. Ringer sıvısı verilen hayvanlarda akciğer dokusunda sindekan-1 azalırken kandaki düzeyi arttı. Fibrinojen bu deney koşullarında aynı korumayı sağlamadı.[1]
Plazma, iltihap yanıtında görev alan bağışıklık hücreleri nötrofillerin dışarı verdiği enzimlerin kandaki artışını da azalttı. Yazarlar bu durumu hücrelerin granül içeriklerini daha az bırakmasıyla ilişkilendiriyor; koruyucu plazma bileşeni henüz belirlenmedi. Ölçümler erken dönemde akciğere odaklandı. Birleşik model sepsis ile kanamanın katkılarını ayıramıyor; insanlarda etkinlik ve güvenlik sınanmadı.[1]
