İki kristal tabakası, çok ince bir aygıtta dairesel kutuplanmış ışığı seçti
Hakemli bir optik deney, görünür ışığın sağ ve sol dairesel kutuplanmasını ayırmak için iki ince kristali birleştirdi. Bir katman titreşim yönünü seçiyor, diğeri ışığın bileşenleri arasındaki fazı değiştiriyor. Araştırmacılar yapıyı ışık yayan diyotlarla da birleştirdi. Ölçülen sonuçlar belirli dalga boylarına ve örneklere ait; seri üretim başarımı veya dayanıklılığı henüz belirlenmiş değil.
Bilim··Gece
İki kristal, farklı optik işleri birleştiriyor
Hakemli tek bir laboratuvar çalışması, sağ ve sol dairesel kutuplanmış görünür ışığı ayırt etmek için iki ince van der Waals kristalini birleştirdi. MoOCl2 doğrusal polarizör görevi görüyor; ışığın titreşim yönü, ne kadarının tabakadan geçeceğini değiştiriyor. NbOCl2 ise bu bileşenler arasında faz farkı oluşturarak çeyrek dalga levhası gibi çalışıyor. Katman kalınlıkları ve birbirlerine göre döndürülme açısı seçilince yapı, dairesel kutuplanmanın bir yönünü daha fazla geçiriyor. Çalışma, kuramı ve benzetimleri, mekanik olarak ayrıştırılmış tabakaların ölçümleriyle birleştirdi; kalınlıklar atomik kuvvet mikroskobuyla belirlendi.[1]
Ölçümler, dalga boyuna ve kalınlığa bağlı
380 nanometrelik MoOCl2 tabakası, görünür dalga boyları boyunca iki doğrusal kutuplanma için farklı geçiş oranları gösterdi. Stokes polarimetrisiyle NbOCl2’den çıkan ışığın durumu ölçüldü. Birleşik yapı, yaklaşık 653 nanometrede 21,16 desibellik sönüm oranına ulaştı. Katmanlar arasındaki yansımalar da yanıtı etkiliyor; girişim, belirli dalga boylarında geçişi güçlendiriyor. Dolayısıyla sonuç, belirli bir optik düzeneğe ait. Görünür tayfın tamamında dairesel kutuplanmış ışığın aynı seçicilikle ayrıldığı anlamına gelmiyor.[1]
Katmanlar, ışık yayan diyotlarla da çalıştı
LED entegrasyonunda 380 nanometrelik MoOCl2 ve 310 nanometrelik NbOCl2 katmanları, merkez dalga boyları 580 ve 450 nanometre olan ışık kaynaklarıyla kullanıldı. Tam Stokes ölçümleri dairesel bileşeni kontrol etti; belirli bir örneğin dairesel kutuplanma derecesi yüzde 99,68 olarak tahmin edildi. Bu değer örneğe, renge ve çalışma koşullarına bağlı. Optik iletişim, kiral algılama ve yakın kızılötesi uygulamalar, önerilen kullanım alanları arasında. Bu alanlardaki seri üretim verimi, ürün dayanıklılığı ve sahada başarım henüz belirlenmiş değil.[1]
