Fare yumurtalarında bir proteine yapılan değişiklik, kromozomların hizalanmasını ve sağlam bağlantılarını korurken bölünme denetimini etkin tuttu. Hakemli deneyde, sentromer gerilmesinin azalması daha güçlü denetim işaretiyle ilişkiliydi; kromozom hareketi de bozuldu. Bulgular, üreme biyolojisinde kromozom bölünmesinin mekanik özelliklerini ayrı ayrı incelemeye olanak veriyor. Yapay deney modeli, insanlarda bir doğurganlık tedavisi ortaya koymuş değil.
Değiştirilmiş fare yumurtalarında kromozomlar büyük ölçüde düzgün dizildiği hâlde, bölünmeyi geciktiren denetim noktası etkin kaldı. Hakemli deneyde araştırmacılar, kromozomları iğ ipliklerine bağlamaya yardımcı olan NDC80 proteininin başlangıç ucuna ışıldayan bir işaretleyici yerleştirdi. Sağlam bağlantı korunurken, yumurtanın oluşumunda gerçekleşen özel bölünme olan mayozun ilerlemesi durdu.[1]
İğ iplikleri, kromozomun üzerindeki kinetokor denen özel bağlantı yapısına tutunuyor. Değiştirilmiş hücrelerde sentromer bölgesinin gerilmesi azaldı. Kinetokorlarda, bölünme denetiminde görevli MAD2 proteini daha fazla birikti. Canlı görüntüler, hatalı bağlantıların düzeltilmesine katkıda bulunan salınımlı hareketin de zayıfladığını ortaya koydu. İşaretleyicinin farklı konuma yerleştirilmesi, konumunun etkisini incelemek için kontrol sağladı.[1]
Mps1 veya Aurora B/C enzimleri baskılandığında, duraklayan hücrelerde bölünmenin bazı basamakları yeniden başladı. Bu müdahaleler, duraklamanın denetim yollarıyla bağlantısını destekledi. Modelde düşük gerilme ve güçlü denetim işareti ilişkiliydi; gerilmenin bütün koşullarda tek belirleyici olduğu ortaya konmadı. Bulgular, fare yumurtalarındaki yapay protein değişikliğinden geliyor. Deney sistemi, sağlam bağlantının bölünme denetimini susturmak için yeterli olup olmadığını araştırıyor. İnsan yumurtalarında aynı mekanizmayı veya bir doğurganlık tedavisini henüz ortaya koymuyor.[1]
