Omega-3 içeren yem, yüksek yağlı beslenen sıçanların yavrularında hareketsizliği azalttı
Hakemli bir sıçan deneyinde, anneleri gebelik ve emzirme boyunca yüksek yağlı yem alan yavruların yüzme testindeki hareketsizliği azaldı. Sütten kesilmeyi izleyen dönemde yavrulara DHA ya da EPA ile zenginleştirilmiş yem verildi. Beyindeki miyelinle ilişkili ölçümlerde de kısmi ve cinsiyete göre değişen düzelmeler görüldü. İnsanlarda tedavi yararı sınanmadı; miyelin değişiklikleri ile davranış arasındaki nedensel ilişki de belirlenmedi.
Bilim··Sabah
Yem değişikliği sütten kesilmeden sonra başladı
Sıçan deneyinde annelerin beslenmesi ile yavruların daha sonraki beslenmesi ayrı değerlendirildi. Anneler gebelik ve emzirme boyunca standart veya yüksek yağlı yem aldı. Sütten kesilen yavrulara standart yem ya da iki omega-3 yağ asidinden biri olan DHA veya EPA içeren yem verildi.[1]
Araştırmacılar, yetişkin dişi ve erkek yavruların davranışını ölçtü; beynin ön bölümündeki prefrontal korteks dokusunu inceledi. Sinir liflerini yalıtan miyelinle ilişkili göstergeler de değerlendirildi. Bu düzenek, her cinsiyet içinde farklı yem gruplarının karşılaştırılmasına olanak verdi.[1]
Yüzme testinde hareketsizlik azaldı
Yüksek yağlı yem alan annelerin yavruları, zorunlu yüzme testinde daha fazla hareketsizlik gösterdi. DHA veya EPA içeren yemden sonra, her iki cinsiyette bu ölçüm standart yem grubuna yaklaştı. Araştırmacılar hareketsizliğin yanında yüzme, tırmanma ve genel etkinliği de değerlendirdi.[1]
Hareketsizlik, depresyon benzeri tepkileri incelemek için kullanılan bir hayvan davranışı ölçümü; klinik depresyon tanısı değil. İnsanlarda tedavi etkisi bu deneyin kapsamı dışındaydı. Miyelinle ilişkili ölçümlerdeki değişimin davranış farkını oluşturduğunu da ortaya koymuyor.[1]
Beyindeki göstergeler cinsiyete ve yağ asidine göre değişti
Miyelinle ilişkili gen ve protein ölçümlerindeki düzelme kısmiydi; dişi ve erkeklerde farklıydı. Erkeklerde EPA, ölçülen proteinler ve miyelin üreten hücrelerde DHA’ya göre daha geniş değişim gösterdi. Dişilerde gen ölçümlerindeki iyileşme, protein ölçümlerinin tamamına yansımadı.[1]
Çalışmada kan veya beyindeki yağ asidi miktarları ölçülmedi. Sonucu genişletmek için başka davranış testleri ve beyin bölgelerindeki ölçümler gerekiyor. Gösterilen beslenme etkisi, bu sıçanların yüzme testindeki hareketsizlik değişimiyle sınırlı; beyindeki göstergeler eşit ölçüde düzelmedi.[1]
