Hücre deneyleri ve makine öğrenmesiyle seçilen parçalanabilir bir lipit, fare karaciğerinde RNA taşınmasının işlevsel çıktısını artırdı. Bağımsız hayvan deneylerinde PA97MD101, aynı dozda kullanılan karşılaştırma lipitinden daha yüksek protein üretimi ve gen yeniden birleşimi sağladı. Hakemli çalışma bu deney sonuçlarını gösterdi; uzun dönem güvenlik ve insanlarda tedavi yararı henüz belirlenmedi.
Hakemli fare çalışmasında, RNA taşıyan küçük parçacıklarda kullanılan parçalanabilir iyonlaşabilir lipit PA97MD101, karaciğere daha etkili taşıma için aday olarak belirlendi. Aynı dozda karşılaştırma lipiti SM102’nin yaklaşık 4 katı karaciğer lusiferaz çıktısı verdi. Lusiferaz, protein üretimini ölçmekte kullanılan ışık üreten proteindir. Ölçülen çıktı değişse de parçacıkların karaciğerde birikimi genel olarak benzerdi.[1]
Araştırmacılar, 13 kuyruk grubu ve 40 baş grupla oluşturulan toplam 520 lipiti laboratuvar hücre hattı HeLa’da taradı. Hücre içi taşıma ölçümleriyle eğitilen makine öğrenmesi modeli, 10.920 sanal bileşikten aday seçti. Seçilen lipitler daha sonra sentezlendi ve hayvanlarda bağımsız olarak sınandı; organ dağılımı ile karaciğer hücrelerine özgüllük eğitim hedefinin dışındaydı.[1]
Cre yeniden birleşim enziminin haberci RNA’sını taşıyan parçacıklar, raporlayıcı farelerde kalıcı bir floresan değişimi sağladı. Yeniden birleşimde karaciğer genelinde yaklaşık 6,75 kat artış ölçüldü; Ttr’yi hedefleyen gen düzenleme yükü karaciğerdeki RNA’sını ve serum proteinini azalttı. Temel karşılaştırmalarda grup başına 3 bağımsız fare kullanıldı. Etkinlik, karaciğer hücrelerince zengin grupta daha yüksekti; uzun dönem güvenlik ve insanlarda tedavi yararı henüz belirlenmedi.[1]
