Küçük bir peptit katalizörü, ışığı soğurma ile tepkimeye giren molekülü tanıma işlevlerini birleştirdi. Hakemli laboratuvar araştırmasında dört aminoasit, bu işlevleri molekülün iki ayna biçiminden birini seçen düzende tuttu. Farklı uzaysal düzenler farklı seçicilik verdi; bazı tepkimelerde soğutma seçiciliği artırdı. Deneyler küçük bir kimyasal tasarımın çalıştığını gösteriyor; üretim tesisi ölçeğinde uygulama veya toplam enerji bütçesi belirlenmedi.
Dört aminoasitli peptitler, ışıkla yürüyen tepkimelerde moleküllerin ayna görüntüsü biçimleri arasında seçim yaptı. Hakemli laboratuvar çalışması, katalizörün bir ucuna molekülü tanıyan, diğer ucuna ışığı soğuran bileşeni yerleştirdi. Aradaki iki aminoasit, etkileşen parçaları küçük bir kimyasal yapı içinde düzenledi.[1], [2]
Piroglutamik asit, tepkimeye giren molekülü hidrojen bağlarıyla tutuyor. Tiyoksanton içeren aminoasit ise ışığı soğurup enerjiyi bu moleküle aktarıyor. Bağlayıcı omurgayı prolin ve aminoizobütirik asit oluşturuyor. Sınanan dört düzen arasında 6a adı verilen yapı seçici çalıştı; diğerleri aynı başarıyı göstermedi. Nükleer manyetik rezonans ölçümleri ve moleküler dinamik hesapları, etkin bileşenlerin konumunu inceledi.[1]
Molekülün bir ayna biçimini zenginleştiren derasemizasyon ve halka oluşturan siklokatılma tepkimelerinde 425 nanometrelik ışık yayan diyotlar kullanıldı. İlk allene örneğinde verim yüzde 99’u aştı; iki ayna biçiminin oranı 96:4 oldu. Bazı diğer ürünlerde oran 95:5–98:2 aralığına ulaştı. Sıcaklığın eksi 70 dereceye indirilmesi seçiciliği artırdı.[1]
Deneyler 30 mikromollük ölçekte yapıldı; bazı düzeneklerde diklorometan çözücü kullanıldı. Bir deneyde katalizörün yüzde 70’i geri kazanıldı. Çalışma, molekül tanıma ile ışık toplama işlevlerinin küçük bir tasarımda çalışabildiğini gösterdi. Üretim tesisinde ölçek büyütme, enerji tüketimi ve toplam çevresel etkiler karşılaştırılmadı.[1]
