Hakemli deneysel çalışmada geliştirilen microDBiT, fare bağırsağındaki konak hücrelerle bakterilerin RNA’sını dokudaki konumlarını koruyarak ölçtü. Yöntem, gen etkinliğini bağırsaktaki komşuluklarla ilişkilendirdi; kontrol hayvanlarıyla kolit modeli karşılaştırıldı. Böylece araştırmacılar için uzamsal bir inceleme aracı sunuldu. Küçük hayvan deneyleri, insanlarda tanı doğruluğunu veya yan yana bulunan bakterilerin hastalığa neden olduğunu göstermiyor.
Bo Tao ve çalışma arkadaşları, konak hücrelerle bakterilerin RNA’sını aynı doku kesitinde haritalayan microDBiT yöntemini geliştirdi. Hakemli deneysel çalışma, örneğin karışım olarak incelenmesinde kaybolan komşuluk bilgisini koruyor. Konak RNA’sının yanında bakterilerin haberci ve ribozomal RNA’sı da ölçülüyor. Ekip, yöntemi fare bağırsağına uygulamadan önce içeriği bilinen bakteri karışımlarıyla sınadı.[1]
Doku sabitlendikten ve bakteri duvarları enzimle işlendikten sonra, birbirine dik küçük sıvı kanalları konumları ayıran barkodlar taşıyor. Ölçümler, birden fazla hücre içerebilen 50 × 50 µm büyüklüğünde noktalarda yapılıyor. Bir deneyde, mikropsuz yetiştirilen üç fareye insan kökenli 22 üyeli tanımlı bakteri topluluğu verildi. 2 hafta sonra ince bağırsak ve kalın bağırsak örnekleri alındı. Türlerin farklı RNA üretmesi nedeniyle sinyal gücü doğrudan mutlak bakteri sayısını vermiyor.[1]
Ayrı bir deneyde altı erkek fare, üçer hayvanlık kontrol ve kimyasal yolla kolit oluşturulan gruplara ayrıldı. İltihaplı dokuda bağışıklıkla ilgili gen etkinliği yükselirken epitel bariyeri işaretleri azaldı; bakterilerin yerlerinde ve RNA özelliklerinde de değişimler görüldü. Araştırma yöntem geliştirmeye odaklanıyor. Küçük hayvan gruplarıyla yapılan karşılaştırma, insanlarda tanı doğruluğunu veya komşu bakterilerin hastalığa neden olduğunu belirlemiyor.[1]
