Sinir destek hücreleri farelerde deri tümörlerinin başlamasına katkı verdi
Hakemli bir araştırma, sinir destek hücrelerini deri tümörlerinin başlangıcına katkı veren hücresel etkileşimlerin arasına yerleştirdi. İnsanların kanser öncüsü deri lezyonlarında etkinleşmiş glia hücreleri bulundu. Farelerde belirli bir glia grubunun azaltılması, tümör başlangıcını baskıladı. Deneyler ultraviyole hasarı, bağışıklık hücreleri ve glia etkinleşmesi arasında bağlantı kuruyor; insanlarda kanseri önleyen bir tedavi sunmuyor.
Bilim··Akşam
Etkinleşen glia hücreleri tümörden önce ortaya çıktı
Sinir destek hücreleri, hakemli bir araştırmada deri kanserinin çevresinde erken dönemde gelişen hücresel değişimlere katıldı. Araştırmacılar, insanlardaki kanser öncüsü lezyonlarda ve derinin epitel hücrelerinden gelişen skuamöz hücreli kanserde etkinleşmiş glia hücreleri buldu. Aynı hücre grubunun farelerde ortaya çıkışı, kanserin çevre dokulara yayılmasından önce gerçekleşti. SOX10 ve NGFR belirteçlerini taşıyan bu hücreler, normalde sinir demetlerine eşlik eden daha olgun glia hücrelerinden ayrılıyordu.[1]
Nedensel deneylerde, ultraviyole ışınına maruz bırakılan ve insan papilloma virüsünün HPV8 türüne ait bir proteini üreten fareler kullanıldı. Sox10 geninin koşullu biçimde devre dışı bırakılması, bir glia grubunu azaltarak tümör başlangıcını baskıladı. Doku boyamaları, tek hücreli RNA dizilemesi ve hücre kültürleri; bağışıklık hücreleri, fibroblastlar ve keratinositlerden oluşan çevre ağı izlemeye yardımcı oldu. Müdahale, insanların olağan maruziyetinden farklı olarak genetik açıdan duyarlılaştırılmış bir modelde sınandı.[1]
Deneyler, ultraviyole hasarından sonra glianın etkinleşmesinde IL-33 sinyalinin makrofajlar üzerinden işlediğini gösterdi. Makrofajlar, doku hasarına yanıt veren bağışıklık hücreleri. Glia hücrelerinin etkisiyle, tümörleri destekleyen koşullara eşlik eden belirli bir makrofaj alt tipi de güçlendi. İnsan dokusu örnekleri benzer hücrelerin varlığına ilişkin gözlem sağladı; müdahaleler klinik öncesi aşamada kaldı. Hastalarda bir tedavi denemesi yapılmadı. Normal sinirlere etkiler ve klinik güvenlik için ek araştırma gerekiyor.[1]
