Zar lipitleri iyon kanalının duyarlılığını derişime göre değiştiriyor
Yapay zara yerleştirilen bir bakteri iyon kanalı, çevresindeki lipitlerin derişimi değiştikçe farklı yanıt verdi. Hakemli araştırma, kanalı etkinleştirmek için gereken sinyal miktarı ile en yüksek iyon geçişini ayrı ölçtü. Fosfatidik asit her ikisini etkiledi; düşük derişimde kendine özgü bir yanıt oluştu. Kapalı kanalları gösteren yapı görüntüleri farklı koşullarda alındı. Aynı mekanizma insan hücrelerinde gösterilmiş değil.
Bilim··Öğle
Duyarlılık ile en yüksek geçiş ayrı değişiyor
Bir zar lipidi, bakteri iyon kanalının etkinleştirici moleküle ne kadar kolay yanıt verdiğini değiştirdi. Hakemli deneyde Spirochaeta thermophila bakterisinden alınan SthK kanalı, yapay zar keseciklerine yerleştirildi. Düşük derişimde fosfatidik asit, siklik adenozin monofosfat adlı etkinleştiriciye, kısaca cAMP’ye duyarlılığı artırdı. Bu yanıt doygunluğa yaklaşırken, en yüksek iyon taşınımı daha geniş bir derişim aralığında değişmeyi sürdürdü. Lipit eklenmesi, kanalı etkinleştiren molekülün yerini almıyordu.[1]
İki lipit farklı yanıtlar oluşturuyor
İncelenen diğer lipit, fosfatidiletanolamin, düşük derişimde aynı yanıtı oluşturmadı. Sınanan aralıkta en yüksek iyon geçişi bu lipitle yaklaşık 4 kat, fosfatidik asitle yaklaşık 10 kat arttı. Araştırmacılar iyon hareketini, keseciklerin içindeki floresan boyanın verdiği sinyalle izledi. Ölçümler en az 3 bağımsız protein hazırlığına dayandı. Böylece etkinleştiriciye duyarlılık ile kanalın taşıma kapasitesi ayrı işlevler olarak ele alınabildi. Bunlar aynı ölçümün iki farklı adı değildi.[1]
Görüntüler kapalı kanaldaki hareketleri gösteriyor
Kriyoelektron mikroskopisi, fosfatidik asit içeren zarda kapalı kanalın hücre içine bakan bölgelerinde daha geniş hareketler gösterdi. Ancak görüntüler yüksek lipit oranlarıyla alındı; düşük derişimdeki işlevsel yanıt aynı koşullarda doğrudan görüntülenmedi. Araştırmacılar parçacık sayılarının etkisini değerlendirmek için eşit büyüklükte grupları da karşılaştırdı. Sonuç saflaştırılmış bir bakteri modeline ait. İnsan kalp veya sinir hücrelerinin benzer kanallarında aynı düzenleme, bu deneyle doğrulanmadı.[1]
