Hakemli bir fare ve hücre çalışmasında, hücre dışındaki vimentini hedefleyen antikor bağırsak iltihabının belirtilerini ve dokuda sertleşmeyle ilişkili değişimleri azalttı. İnsan kökenli kolon hücrelerindeki deneylerde de önerilen yol incelendi. Tek bir çalışmanın klinik öncesi bulguları söz konusu. İnflamatuvar bağırsak hastalığı olan kişilerde etkinlik, uygun doz ve uzun süreli güvenlilik henüz belirlenmiş değil.
Bilim··Sabah
Hücre dışındaki protein deneysel hedef oldu
Hakemli bir fare ve hücre çalışmasında, hücre dışındaki vimentini hedefleyen antikor bağırsak iltihabının belirtilerini hafifletti. Vimentin hücre içinde yapısal görev üstlenen bir protein; hücre dışındaki biçimi de iltihap süreçlerine katılıyor. Araştırmacılar farelerde dekstran sodyum sülfat kullanarak kolon iltihabı, yani kolit oluşturdu. Antikor uygulanan hayvanlarda kilo kaybı ve kolon kısalması daha hafifti. Bulgular tek bir deneysel modele ait; insanlar üzerinde klinik tedavi denemesi yapılmadı.[1]
Belirtilerle birlikte doku göstergeleri azaldı
Doku incelemelerinde iltihap ve fibrozisle ilişkili göstergeler azaldı. Fibrozis, dokuyu sertleştirebilen aşırı bağ dokusu birikmesi anlamına geliyor. Deneylerde iltihapla ilişkili sitokinler ve nekroptoz göstergeleri de değerlendirildi. Nekroptoz, iltihapla bağlantılı düzenlenmiş hücre ölümü yollarından biri. Bu ölçümler, antikorla yapılan müdahaleyi bağırsak hasarı ve iltihap yanıtındaki değişimlerle ilişkilendirdi. Kronik insan hastalığının uzun dönemde nasıl yanıt verdiği veya antikorun mevcut ilaçlara göre etkinliği bu deneylerle belirlenmiş değil.[1]
Kolon hücrelerinde aynı yol incelendi
Araştırmacılar, insan kökenli CCD18CO kolon hücrelerinde fibrozisle ilgili yanıtı TGF-beta ile uyardı. Ortama vimentin eklendiğinde ilgili etkenlerin düzeyi yükseldi. Proteini hedefleyen antikor ise bu yanıtı hafifletti. Hücre kültürleri, önerilen mekanizmayı denetimli bir ortamda destekliyor. İnsanlarda doz, uzun süreli güvenlilik ve tedavi etkinliği belirsizliğini koruyor. Doz ile yanıt arasındaki ilişki kapsamlı biçimde sınanmadı. Fare modeli ve kültür hücreleri, inflamatuvar bağırsak hastalığının karmaşıklığının ancak bir bölümünü temsil ediyor.[1]
