Araştırmacılar, içine metal yerleştirmeden ya da dışına kimyasal gruplar bağlamadan, yetmiş iki atomlu ve daha önce saf olarak ayrıştırılamamış bir karbon kafesini elde etti. Yapı ölçümleri, altı kat dönme simetrisi olan basık molekülü doğruladı. Hakemli laboratuvar çalışması, bu biçimin neden varlığını koruduğunu ve elektrik iletkenliğinin temas düzenine göre nasıl değiştiğini inceliyor; kullanıma hazır elektronik aygıt sunmuyor.
Hakemli bir kimya çalışması, yetmiş iki atom içeren bir karbon kafesinin saf olarak ayrıştırıldığını bildirdi. Molekül, kapalı karbon yapıları olan fulleren ailesine ait. Ancak bu özel biçim, ayrıştırılmış örnekler arasında eksikti. Araştırmacılar kafesin içine metal yerleştirmeden ya da yüzeyine ek kimyasal gruplar bağlamadan molekülü elde etti. Böylece ölçümler, değiştirilmemiş karbon iskeletinin kendisi üzerinde yapılabildi.[1]
Kristal kırınımı ve karbon nükleer manyetik rezonans ölçümleri, altı kat simetrili basık kafesi doğruladı. Yapıdaki beşgenler ortak kenar paylaşmıyor; böylece ayrık beşgen kuralına uyuyor. Hesaplanan enerji tek başına bu biçimin neden varlığını koruduğunu açıklamadı: daha düşük enerjili başka biçimler elde edilememişti. Araştırmacılar bunun yerine yüzeye eklenme tepkimelerine direnci inceledi. Açıklama, enerjinin yanında kimyasal dayanıklılığı da ele alıyor. Öngörülen her kafesin deneyde elde edilme kolaylığı ise açık bir soru.[1]
Altın elektrotlar arasındaki tek moleküllü bağlantıda, temasın gerilmesi ölçülen elektrik iletkenliğini belirgin biçimde değiştirdi. Hesaplamalar bu farkı, kafesin elektrotlara nasıl bağlandığıyla ilişkilendirdi. Sonuç, geometrisi değiştikçe davranışı değişen bir laboratuvar bağlantısı gösteriyor. Kullanıma hazır elektronik bileşen anlamına gelmiyor. Uygulamalı üretim, çalışma ömrü ve bütünleşik bir aygıttaki performans, bu ayrıştırma ve temas ölçümlerinin ortaya koyduğu sonuçların dışında kalıyor.[1]
