Enzim fazlalığının azaltılması, Angelman modeli farelerde bazı belirtileri hafifletti
Angelman sendromu modeli farelerde yaygın bir enzimin fazlalığı, hücresel stres yanıtını etkinleştirdi. Enzim düzeyinin normale yaklaştırılması beynin büyümesini ve bazı davranışları iyileştirdi; hareket koordinasyonu ile uyku sorunları ise düzelmedi. Hakemli çalışma, hastalığın bazı belirtilerini açıklayan bir mekanizma ortaya koyuyor. İnsanlarda bir tedavi sınanmadı; sonuçlar bütün belirtilerin aynı biyolojik yoldan kaynaklandığını da göstermiyor.
Bilim··Sabah
Bir enzim birikiyor
Angelman sendromu modeli farelerde asparajin sentetaz enziminin fazlalığı, beyin büyümesindeki bozulmayla ilişkilendirildi. Hakemli çalışma bu birikimi, sinir hücrelerinde süreklilik kazanan stres sinyalleriyle bağlantılı buldu.[1], [2]
Angelman sendromunda anneden gelen UBE3A geninin sinir hücrelerindeki işlevi kayboluyor. Bu gen, proteinlerin parçalanmasını düzenlemeye yardımcı oluyor. Araştırmacılar fare beyninde, ASNS kısaltmasıyla da anılan asparajin sentetazın arttığını buldu. Daha önce hastalardan elde edilen sinir hücrelerine ilişkin verilerde de birikim görülmüştü. Sendromun genetik açıklamasıyla uyumlu bu sonuç, protein düzenlemesinin bozulmasının olası bir sonucunu tanımlıyor.[1]
Normalleştirme kısmi iyileşme sağladı
Enzim düzeyinin gelişim boyunca genetik yolla normale yaklaştırılması, beyin ağırlığını ve protein sentezini, çeşitli davranış ölçümleriyle birlikte iyileştirdi. Uyku, genel hareketlilik ve dönen çubuk üzerindeki koordinasyon düzelmedi. Enzim fazlalığı, protein üretimini baskılayan bütünleşik stres yanıtını etkinleştirdi. Burada olağan aminoasit açlığı yanıtından farklı bir stres algılama kolu etkiliydi. Üstelik aminoasitler tükenmemiş, artmıştı; dolayısıyla sonuç basit bir besin eksikliği açıklamasına uymuyordu.[1]
Yanıt bekleyen biyolojik soru
Deney, stres sinyalini asparajinin kendisinin mi yoksa enzim birikiminin başka bir sonucunun mu başlattığını belirlemedi. İnsanlarda bir tedavi de sınanmadı. ASNS geninin iki kopyasının birden kaybı, başlı başına gelişimsel hastalığa yol açabiliyor. Bu nedenle fazlalığın azaltılması, enzimin ortadan kaldırılmasıyla aynı şey değil. Düzelmeyen belirtiler de mekanizmanın farelerde gözlenen tablonun ancak bir bölümünü açıkladığını gösteriyor.[1]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
