Beyin yapısı ve ruhsal belirtilerin genetik bağlantıları ayrıştı
Beyin yapısındaki iki ayrı örüntü, ruh sağlığı belirtilerinin farklı birleşimleriyle ilişkili bulundu. Tek bir hakemli gözlemsel araştırma, UK Biobank içindeki 19.155 kişinin görüntüleme ve anket verilerini birlikte değerlendirdi; ardından örüntülerin genetik bağlantılarını inceledi. Ayrı gruplardaki ilişkiler küçüktü ve dış doğrulama her örüntüde aynı ölçüde başarılı olmadı. Büyük ölçüde beyaz Britanyalı katılımcılara dayanan sonuçlar, toplum düzeyindeki ilişkileri açıklıyor.
Bilim··Öğle
Beyin yapısı ve belirtiler
Britanya’daki geniş sağlık araştırması UK Biobank içinde 19.155 kişinin beyin görüntüleri ve ruh sağlığı anketleri, iki ayrı yapı ve belirti örüntüsü ortaya koydu. Tek bir hakemli gözlemsel çalışmada 277 yapısal beyin ölçümü, yedi belirti alanıyla karşılaştırıldı. Bunlar sıkıntı, depresyon, mani, kaygı, psikotik yaşantılar, travma ve kendine zarar vermeyi kapsıyordu. Araştırmacılar katılımcıları eğitim ve doğrulama gruplarına ayırdı. Her iki örüntü, çözümlemenin dışında tutulan doğrulama grubunda da görüldü; ancak buradaki ilişkiler küçüktü.[1]
Anatomide ve genetikte ayrı örüntüler
İlk örüntüde travmayla ilişkili belirtiler ve duygusal sıkıntı, beyincikte ve bazı derin beyin bölgelerinde daha düşük hacimle ilişkiliydi. İkincisi beyin kabuğunu öne çıkarıyor; daha az sıkıntıyla daha yüksek mani belirtilerini bir araya getiriyordu. Sonraki genetik çözümlemeler, her örüntü için yaklaşık 34.700 katılımcıyı kapsadı. Anlamlı genetik sinyaller iki örüntü arasında örtüşmedi. İlk örüntüyle bağlantılı genlerde, genetik malzemenin düzenlenmesini etkileyen kromatin işlevleri öne çıktı. İkincisinde sinir hücreleri arasındaki ileticilerin metabolizmasıyla bağlantı bulundu. Bunlar kişiler arasında saptanan ilişkiler; beyin boyutunu değiştirmenin ruh sağlığını değiştirdiğini gösteren deneyler yapılmadı.[1]
Küçük etkiler ve değişken doğrulama
Ayrı gruplarda sınanan genetik puanların ilişkileri sınırlıydı: travmayla en güçlü ilişkinin korelasyonu 0,020 olarak ölçüldü. Beyin görüntüleme araştırma programı Human Connectome Project ile yapılan dış karşılaştırma, ilk örüntünün bazı duygusal ilişkilerini destekledi. Mani yerine kullanılan davranış ölçümleri ise ikinci örüntünün anatomik ilişkilerini aynı açıklıkla yinelemedi. Genetik araçlara dayanan çözümlemeler, kendi varsayımları altında olası etki yönlerini araştırdı. Çoğunluğu beyaz Britanyalı, orta ve ileri yaştaki katılımcılardan oluşan örneklem genellemeyi sınırlıyor. Çalışma kişisel tanı testi veya tedavi seçme yöntemi geliştirmedi.[1]
