Kuyruklu yıldızların yaşamın malzemelerini taşıması modelde zor görünüyor
Bilgisayar modellerine dayanan bir çalışma, kuyruklu yıldızların erken Dünya’ya yaşam öncesi kimya için yeterince yoğun hidrojen siyanür taşımasını düşük olasılıklı buldu. Atmosferde parçalanma, çarpmanın yıkıcı etkisi ve suda seyrelme bu yolu daraltıyor. Hakemli araştırma nadir uygun olayları dışlamıyor; Dünya’da yaşamın nasıl başladığına ilişkin kesin bir sonuca da varmıyor.
Bilim··Öğle
Hidrojen siyanürün atmosfere girişi ve çarpmayı aşması gerekiyor
Kuyruklu yıldızlar, yaşamdan önceki kimyasal süreçlere katkı sağlayabilecek organik moleküller taşıyor. Bu moleküllerin Dünya yüzeyine bozulmadan ulaşması ve tepkimelere yetecek yoğunlukta birikmesi gerekiyor. Cambridge Üniversitesi öncülüğündeki ekip, Scientific Reports dergisinde 28 Ekim’de yayımlanan hakemli çalışmada bu zinciri bilgisayar modelleriyle inceledi. Araştırmacılar kuyruklu yıldızların geçmişini, atmosferle etkileşimini ve çarpmaların sonuçlarını bir araya getirdi. Odaklandıkları hidrojen siyanür, yaşam öncesi kimyada kullanılabilecek bir malzeme; bir kuyruklu yıldızda yaşam bulunduğuna işaret eden bir bulgu değil.[1], [2]
Benzetimlerin çoğunda gereken yoğunluğa ulaşılamadı
Richard J. Anslow, Catriona H. McDonald ve Auriol S. P. Rae, erken Dünya için 100.000 olası çarpma geçmişi oluşturdu. Bu benzetimlerin yüzde 54’ünde hiçbir kuyruklu yıldız gereken yoğunluğu sağlayamadı; kalan yüzde 46’da en az bir uygun olay görüldü. Başarılı son taşımanın ortanca zamanı yaklaşık 4,41 milyar yıl öncesine denk geldi. Yaklaşık 4,03 milyar yıl öncesinden daha geç bir başarılı olayın olasılığı ise modelde yüzde 5’in altında kaldı. Bu tarihler, geçmiş çarpmaların doğrudan gözleminden çıkarılmadı; seçilen koşullara bağlı benzetim sonuçlarını ifade ediyor. Her bir geçmişteki olay sayısı ve son uygun çarpmanın zamanı da aynı modelin ürettiği olasılıklar arasında.[1]
Küçük kuyruklu yıldızlar atmosferde parçalanabiliyor; hızlı çarpmalar ise kırılgan molekülleri yok edebiliyor. Yüzeye ulaşan malzeme de kimyasal süreçlerin işlemesi için gereken yoğunluğu uzun süre koruyamayabiliyor. Dünya’nın ilk 500 milyon yılında kuyruklu yıldız çarpmalarının hızla azalması, bu koşulların bir araya gelebileceği fırsatları ayrıca sınırlıyor. Molekülün uzayda bulunmasından yüzeydeki bir su ortamında kullanılmasına uzanan yol böylece birkaç ayrı aşamada daralıyor.[1], [2]
Eski Dünya koşulları sonucu etkiliyor
Hesaplar, eski atmosferin yapısına ve yüzeydeki kara alanlarına ilişkin varsayımlara dayanıyor. Nadir bir uygun çarpma olasılığı açık kalıyor; çalışmanın sınadığı konu belirli gezegen koşullarında bir kimyasalın taşınabilmesi. Ekip, moleküllerin daha sık gerçekleşen asteroit çarpmalarının ardından oluşmasını ve doğrudan yeryüzündeki kimyasal süreçleri başka olasılıklar arasında sayıyor. Anslow ve çalışma arkadaşlarının 2023’te ortaya attığı düşünce, birbirine yakın gezegenler arasında ilerleyen kuyruklu yıldızların yavaşlayarak organik malzeme taşıyabileceğiydi. Yeni araştırma, bu düşüncenin Güneş Sistemi’nde gerçekleşme koşullarını sınadı. Yaşamın gerçekten hangi yolla başladığı sorusu araştırma sonrasında da açık kalıyor.[1], [2]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
