Hızlı Güneş rüzgârının Dünya’ya ulaştığı 31 Ekim’de G2 düzeyinde jeomanyetik fırtına gelişti. Gezegen ölçeğindeki bozulmayı gösteren endeks altıya yükselirken Alaska’nın Anchorage kentinde kutup ışıkları görüntülendi. Kuzey Amerika’da akşam saatlerinde ışıkların görülebilmesi, fırtınanın sürmesine bağlıydı. Yüksek ve orta enlemler için açıklanan olasılıklar farklıydı; gözlem yeri, gökyüzünde ne görülebileceğini belirleyen koşullar arasında kaldı.
31 Ekim’de gezegen ölçeğindeki Kp bozulma endeksi altıya yükselirken G2 düzeyinde jeomanyetik fırtına gelişti. Hızlı Güneş rüzgârının Dünya’ya ulaşması için 31 Ekim ile 1 Kasım aralığı öngörülüyordu. Kuzey Amerika’nın yüksek enlemlerinde akşam kutup ışıkları görülmesi bekleniyordu. Bu beklenti, bozulmanın birkaç saat daha sürmesi koşuluna bağlıydı. Görünürlük bütün gözlem yerleri için aynı düzeyde değildi.[1], [2]
31 Ekim ölçümünde Güneş rüzgârının hızı saniyede 579,6 kilometre, parçacık yoğunluğu santimetreküp başına dört protondu. Gezegenler arası manyetik alanın toplam büyüklüğü 7,8 nanotesla olarak ölçüldü. Güney yönlü bileşen 5,9 nanoteslaydı. Dünya çevresindeki bozulmaya eşlik eden bu ölçümlerin yanında, önceki 24 saatin en güçlü Güneş parlaması ayrıca B6 sınıfında listelendi.[1]
Todd Salat, Alaska’nın Anchorage kentinde 31 Ekim yerel saatle 01.00’de evinin arka tarafından kutup ışıklarını fotoğrafladı. Bu görüntü belirli bir yerde yapılmış gözlemdi. Önümüzdeki 24 saat için açıklanan tabloda yüksek enlemlerde şiddetli fırtına olasılığı yüzde 60, orta enlemlerde yüzde ondu. Aynı tablonun küçük fırtına olasılıkları ise sırasıyla yüzde 25 ve yüzde 30 olarak verildi.[1]
