Tarımsal artıklar, hidrojel boncuklarının su tutma oranını değiştirdi
Sekiz bitki artığını karşılaştıran hakemli laboratuvar deneyinde, selülozca zengin karışımların kullanıldığı hidrojel boncukları farklı miktarlarda su aldı. İçinde bulundukları çözeltinin özellikleri de şişmeyi değiştirdi; daha bazik koşullarda su alma oranı yükseldi. Araştırma malzemelerin fiziksel ve kimyasal özelliklerine odaklanıyor. Her ham maddenin tek bir toplama örneğiyle temsil edilmesi, sonuçların diğer hasatlara ve yerlere uygulanmasını sınırlıyor.
Bilim··Öğle
Sekiz bitki artığı boncuklarda farklı yapı oluşturdu
Su tutan hidrojel boncuklarının davranışı, tek bir hakemli laboratuvar çalışmasında kullanılan bitki artığına göre değişti. Tayland’ın Chiang Mai bölgesinden toplanan sekiz tarımsal ham madde arasında kahve meyvesi posası, mango yaprağı, mısır ve şeker kamışı artıkları vardı. Bu malzemelerden elde edilen selülozca zengin karışımlar, aynı bentonit ve aljinat bileşiminde karşılaştırıldı. Her ham madde tek bir toplu örnekle temsil edildi; mevsim ve toplama yeri farkları karşılaştırmanın dışında kaldı.[1]
Çevredeki sıvı su alma oranını değiştirdi
Saf suda 144 saat bekleyen mango yaprağı kökenli boncukların aldığı su, başlangıçtaki kuru kütlelerinin yaklaşık yüzde 219’una ulaştı. Mısır kavuzundan yapılanlarda oran yaklaşık yüzde 420 oldu. Asitlik derecesi pH 3, 7 ve 9 olan tamponlu sıvılarda, bazlık arttıkça daha fazla şişme görüldü. Mısır yaprağı kökenli boncuklarda pH 9 koşulunda yaklaşık yüzde 2246 ölçüldü. Bu değerler ölçüm süresinin sonunu yansıtıyor; bütün örneklerin dengeye ulaştığını göstermiyor.[1]
Selülozca en zengin karışımlar mısır sapı ve şeker kamışından geldi
Selüloz oranı en yüksek karışımlar, mısır sapından ve şeker kamışının sıkım artığından elde edildi. Bu malzemelerde başka bitki bileşenleri de önemli miktarda kaldığı için boncuklar, bentonit ve aljinatın yanında karışık bitki bölümlerini de içeriyordu. Her ham madde için bağımsız laboratuvar hazırlıkları yinelendi. Selüloz oranının yüksekliği, su alma oranının da yüksek olmasıyla her zaman örtüşmedi. Karışımın bileşimi ile oluşan ağın şişme davranışı farklı biçimlerde değişti.[1]
