Kütle ve yay modeli, titreşimi sınırdaki tek noktada tutuyor
Mekanik bir örgünün matematiksel modelinde, sınır titreşimi tek bir ana kütlede toplandı. Yerel rezonatörler seçilen frekansta etkin bağlanmayı sıfırlarken, yapının topolojik özelliği sınır durumunun varlığını destekliyor. Sınır yaylarının ayrıca ayarlanması güçlü yerelleşmenin korunabildiği koşulları genişletiyor. Çalışma, deneyle gösterilmiş bir aygıt yerine ideal doğrusal modelin sınırını tarif ediyor.
Bilim··Sabah
Sınırda toplanan titreşim
Modellenen bir mekanik yapı, sınırdaki titreşimi tek bir ana kütlede toplayarak kullanılan ayrık modelin yerelleşme sınırına ulaştı. 5 Kasım’da yayımlanan hakemli araştırma, kuramsal hesaplarla sayısal modellemeyi birleştiriyor. Yapıda eşit kütleler, sertliği sırayla değişen yaylarla bağlanıyor ve bunlara yerel rezonatörler ekleniyor. Sonuç, küçük genlikli doğrusal hareketin uzaydaki dağılımını tanımlıyor. Titreşimlerin denetlenmesi için bir tasarım hedefi sağlayan bu hesapta, fiziksel yapımın getireceği sönüm ve montaj hataları ayrıca ele alınması gereken etkenler olarak kalıyor. Henüz üretilmiş bir aygıtın ölçümü sunulmuyor.[1]
Rezonans bağlanmayı sıfırlıyor
Yerel rezonatörler, ana kütleleri birbirine bağlayan etkin sertliği frekansa bağlı hale getiriyor. Belirli bir frekansta bu bağlanma sıfırlanıyor ve hareketin zincir boyunca yayılması bastırılıyor. Sınır durumunun frekansı bu koşulla eşleştirildiğinde, titreşim profili sınırdaki tek bir kütlede yoğunlaşıyor. Hareketin ne kadar dar bir bölgede toplandığını ölçen ters katılım oranı bire ulaşıyor. Bu değer, hareketin uzaydaki dağılımını anlatıyor; sonsuz enerji veya çok büyük bir fiziksel yer değiştirme anlamına gelmiyor. Hesaplanan sınır, modelin küçük genlikli hareket koşulları içinde geçerli.[1]
Sınır yaylarını ayarlamak
Yapının topolojik özelliği sınır durumunun varlığını destekliyor; tam yerelleşme ise rezonans frekanslarının eşleşmesini gerektiriyor. Yay sertliğindeki rastgele değişimler bu eşleşmeyi bozabiliyor. Sınır yaylarının ayarlanması, sınır titreşimi yapı içinde yayılabilen titreşimlerden yeterince ayrı kaldığında güçlü yerelleşmeyi daha geniş bir aralıkta koruyor. Yazarlar, bu ayarın sınır durumunun katı topolojik yorumunu değiştirdiğini belirtiyor. Yerel rezonans ayrıca, ana zincirin ilk Bragg aralığının altında çalışmayı mümkün kılıyor. Böylece düşük frekansta yerelleşme, ana yapının başka mekanik gereksinimlerinden ayrı olarak ayarlanabiliyor.[1]
