Göç, soyu tükenmiş toynaklılarda daha yaygın çıktı
Yeni bir evrimsel karşılaştırmada, göç davranışı soyu tükenmiş toynaklı memelilerde yaşayan türlere göre daha yaygın çıktı. Araştırmacılar 51 soyu tükenmiş türün davranışını yeniden kurarak 207 yaşayan türle karşılaştırdı. Fosilleri içeren modeller, göç eden soylarda yok oluşun ve türleşmenin daha hızlı olduğunu gösteriyor. Ancak soyu tükenmiş türler dışarıda bırakıldığında hız tahminleri değişiyor.
Bilim··Sabah
Mevsimlik yollar ve yok oluş
Toynaklı memeliler, taze bitkilerin peşinden giderek mevsimlik besin kıtlığından kaçabiliyor. Yollar ve çitler bu yolculukları kesintiye uğratabiliyor; besinin ortaya çıktığı zamanın değişmesi de göçün güvenilirliğini azaltabiliyor. 5 Kasım’da yayımlanan hakemli bir evrim araştırması, göç ile yok oluş arasındaki ilişkiyi çok daha uzun bir zaman diliminde inceledi. Karşılaştırmaya yaşayan türlerin yanında Geç Kuvaterner döneminde soyu tükenmiş hayvanlar da alındı. Böylece inceleme, yalnızca günümüze ulaşmış türlerle sınırlı kalmadı.[1]
Kaybolmuş göçlerin izini sürmek
Göç davranışı fosillerde her zaman açık bir iz bırakmıyor. Araştırmacılar bu nedenle vücut kütlesini, beslenmede otun payını ve enlemi kullandı; yaşayan türlerdeki ilişkilerden hareketle soyu tükenmiş türlerin göç kapasitesini tahmin etti. Alternatif evrim ağaçlarında ortanca tahmin, soyu tükenmiş 51 türün 41’ini göç edebilir olarak sınıflandırdı. Yaşayan 207 türün 95’inde ise göç belgelenmişti. Kullanılan tanım, geçmişte veya bugün herhangi bir popülasyonu mevsimlik gidiş dönüş yapan türü kapsıyor; türün bütün popülasyonlarına aynı davranışı yüklemiyor.[1]
Fosiller hız tahminlerini değiştiriyor
Soyu tükenmiş türleri içeren modellerde, göç eden soyların hem yok oluş hem türleşme hızı daha yüksek çıktı. İnceleme yaşayan hayvanlarla sınırlandığında ise yok oluş tahminleri farklılaştı. Yazarlar bu nedenle yeniden hesaplanan hızların kesin büyüklüğünden çok, örüntülerin yönünü ve tutarlılığını öne çıkarıyor. Fosil örneklemesindeki eksikler ve davranışın dolaylı yoldan çıkarılması da belirsizlik yaratıyor. Karşılaştırmalı araştırma evrimsel bir ilişki saptıyor; bütün yok oluşlara tek bir neden atamıyor ve günümüzde yaşayan her göçmen popülasyonun kaybını kaçınılmaz saymıyor.[1]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
