Sekiz sağlıklı dişi atın incelendiği hakemli araştırmada, ayakta uyuyan hayvanlar hızlı göz hareketlerine rağmen kas gerginliğini korudu. Tam REM uyku örüntüsü yatan atlarda görüldü. Beyin dalgalarıyla eşzamanlı görüntülerin karşılaştırıldığı bu tek çalışma, yalnızca duruşa bakarak uyku evresini belirlemenin güçlüğünü ortaya koyuyor. Her hayvandan bir uyku döngüsü değerlendirildiği için geceler arasındaki değişkenlik belirsizliğini koruyor.
Bilim··Öğle
Tam REM örüntüsü yatan atlarda görüldü
Sağlıklı sekiz dişi atta hızlı göz hareketlerine iki farklı fizyolojik durum eşlik etti. Ayakta uyuyan hayvanlar, dengelerini sağlayan kas gerginliğini korudu. Yatan hayvanlarda ise hızlı göz hareketleriyle tanımlanan REM uykusunun tam örüntüsü görüldü. Hem göğsü üzerinde dinlenen hem de yan yatan atlar bu evreye girebildi. Aynı duruşta başka uyku evrelerinin de görülmesi, belirli bir yatış biçiminde geçirilen süreden uyku kalitesi çıkarımını güçleştiriyor.[1]
Beyin dalgaları aynı duruştaki uyku farklarını ayırdı
Araştırmacılar, beynin elektriksel etkinliğini ölçen elektroensefalografiyi eşzamanlı görüntüler, göz hareketleri ve kas etkinliğiyle birlikte değerlendirdi. Sağlıklı ve yetişkin Mangalarga cinsi atlar, bir üniversitenin eğitim ve araştırma sürüsünden seçildi. Ön gözlemde hayvanların hepsi yatabilmişti; ölçüm sırasında ise dördü ayakta kaldı, dördü yattı. Analiz için seçilen döngülerde en geniş pay hafif uykuya aitti. Böylece dışarıdan benzer görünen dinlenme durumlarının elektriksel etkinlikte farklı karşılıkları olduğu izlendi.[1]
Her attan bir döngü, geceler arasındaki farkı açık bırakıyor
Hakemli bu tek betimleyici araştırmada her attan bir tam uyku döngüsü incelendi. Duruş grupları hayvanların kendi davranışlarıyla oluştu; izleri tek araştırmacı, hangi grubu değerlendirdiğini bilerek puanladı. Küçük örneklemle birlikte bu özellikler, farklı atlara ve bakım koşullarına genellemeyi sınırlıyor. Kesintisiz bir günlük ölçüm yapılmadı. Yazarlar, gelecekteki at uykusu ölçümlerinin karşılaştırılabilmesi için elektrotların yerleştirilmesinde ve uyku evrelerinin puanlanmasında ortak kurallar geliştirilmesini öneriyor.[1]
