Sanal kentte uzun sıçramalara daha zayıf kroki belleği eşlik etti
Sanal kentte daha uzun sıçramalara izin verilen koşulda katılımcılar güzergâhı daha hızlı tamamladı, ancak sonrasında daha düşük puanlı krokiler çizdi. Tek bir hakemli deneyde 60 kişi üç mesafe sınırını denedi. Her mesafe belirli bir sahneyle eşleştirildiğinden sonuç yalnızca sıçrama uzunluğuna bağlanamıyor. Konumlar arasına kısa bir görsel geçiş eklemek, kroki başarımında anlamlı bir üstünlük sağlamadı.
Bilim··Öğle
En uzun sıçrama sınırında kroki puanları düştü
Sanal kentte dolaşan katılımcılar, tek sıçramada en fazla 25 metre ilerleyebildikleri koşulun ardından daha eksik krokiler çizdi. Ortalama puan 9,83 oldu; sınırın 5 metre olduğu koşulda 12,80, 15 metre olduğu koşulda ise 12,52 puan hesaplandı. İki kısa mesafe arasında anlamlı fark saptanmadı. Her mesafe sabit bir sahne çeşidiyle eşleştirildiği için görünüşteki farkların sonuca katkısı da olası açıklamalar arasında kalıyor; mesafenin bağımsız etkisi ayrıştırılamıyor.[1]
Katılımcılar yol işaretleri kaldırılınca başlangıca döndü
Hakemli bu tek deneye katılan 60 kişinin her biri üç mesafe koşulunu tamamladı. Önce işaretli bir güzergâhı izlediler, ardından işaretler kaldırılınca başlangıca döndüler. Bellekten çizilen yolları, kavşakları ve yer işaretlerini iki kişi bağımsız puanladı; değerlendirme tam mesafelerden çok bu öğelerin bağlantılarına odaklandı. Grubun yarısı için konum değişimi anlıktı. Kalan katılımcılar yer değiştirirken 0,3 saniye süren bir görsel geçiş izledi. Bu geçişin eklenmesi, kroki puanında anlamlı üstünlük sağlamadı.[1]
Daha hızlı gezinmeye daha zayıf yerleşim belleği eşlik etti
Güzergâhı tamamlama süresi, 5 metrelik sınırda 25 metrelik sınırdakinden uzundu. Bu belirli deney düzeninde hızlı gezinmeyle çevreyi öğrenme arasında olası bir denge ortaya çıktı. Katılımcılar ağırlıkla üniversite çevresinden geldi. Görsel geçiş süresinin sabit tutulması, daha uzun sıçramalarda görüntünün daha hızlı hareket etmesine de yol açtı. Bulantı gibi rahatsızlıklar genel olarak düşük düzeydeydi; hareket ayarlarının rahatsızlıkla ilişkisi, kullanılan istatistiksel yönteme göre farklı sonuçlar verdi.[1]
