Bağışıklık proteinleri ile yıllar sonra konan prostat kanseri tanısı arasında ilişki bulundu
Tanıdan çok önce alınmış kan örnekleri, bazı bağışıklık proteinleriyle ileride prostat kanseri görülmesi arasında ilişki ortaya koydu. Hakemli gözlemsel ve genetik araştırmada, Avrupa kohortunda tek başına istatistiksel düzeltmeyi geçmeyen ilişkiler, Birleşik Krallık Biyobankası verileriyle birleşince belirdi. Bazı genetik sonuçların ters yönde çıkması, bağışıklık gözetimine ilişkin yorumu güçleştiriyor. Araştırmada koruyucu tedavi veya tarama testi sınanmadı.
Bilim··Gece
Kan örnekleri hastalıktan önce alındı
Tek bir hakemli araştırma, ileriye dönük izlenen grupları ve genetik çözümlemeleri kullanarak kan proteinlerini daha sonra konan prostat kanseri tanısıyla ilişkilendirdi. Avrupa’da toplumun uzun süre izlendiği bir araştırmadan 1.434 vaka ile eşleştirilmiş kontroller değerlendirildi. Bağışıklık ve iltihap süreçleriyle ilgili 368 protein ölçüldü. Bu grupta tek başına, genel kanser görülmesine ilişkin hiçbir protein çoklu karşılaştırma düzeltmesini geçmedi. Sonuçlar, Birleşik Krallık’ın UK Biobank adlı sağlık araştırması veri tabanı ile birleştirildiğinde bazı ilişkiler belirdi.[1]
Bazı ilişkiler uzun zaman aralığında da görüldü
Bağışıklık gözetiminde görev alan bazı proteinlerin yüksek düzeyi, daha düşük prostat kanseri görülmesiyle ilişkiliydi. Bağışıklık gözetimi, vücudun savunma hücrelerinin olağandışı hücreleri tanımasını anlatıyor. Bazı ilişkiler, tanıdan 7 yıldan daha uzun süre önce alınmış kanda da görüldü. Bu aralık, yalnızca tanıya yakın değişimlerin sonucu açıklaması olasılığını azaltıyor; diğer etkenleri bütünüyle dışlamıyor. Daha saldırgan hastalığa ilişkin sonuçların kesinliği daha düşüktü. Bu nedenle genel kanser bulguları, bütün alt gruplara aynı biçimde uygulanamıyor.[1]
Genetik kestirimler koruyucu etki yorumunu güçleştirdi
Protein düzeyleriyle ilişkili genetik değişkenler, aynı bağlantıyı başka bir yöntemle inceleme olanağı verdi. Bazı proteinlerde bu kestirimler, ileriye dönük kan ölçümlerinin ters yönünü gösterdi. Farklı biyolojik süreçler ve zaman ölçekleri uyuşmazlığa katkıda bulunabilir. Çalışma, bir müdahale denemeden bağışıklık sistemiyle ilgili yolları araştırdı. Bir proteinin artırılmasının kanseri önleyeceği veya ölçümünün tarama testi olarak işe yarayacağı belirlenmedi. Bu olasılıkların işlevsel deneylerle ve bağımsız doğrulamalarla ayrıca değerlendirilmesi gerekiyor.[1]
