Çevredeki DNA, henüz tanımlanmış temsilcisi olmayan protist soylarını ortaya çıkardı
Çevresel genetik verilerin taranması, geniş protist kümelerinin çoğunda tanımlanmış bir temsilci bulunmadığını ortaya koydu. Protistler, hayvan, bitki ve mantar gruplarının dışında kalan çekirdekli canlıları kapsıyor. Hakemli araştırmada derin akrabalık ayrımlarına karşılık gelebilecek 13 aday soy da belirlendi. Verilen oranlar dünyadaki tür sayısını değil, benzer gen dizilerinden kurulan grupları anlatıyor; örneklerin coğrafi dağılımındaki boşluklar sürüyor.
Bilim··Gece
Geniş kümelerde tanımlanmış canlı bulunamadı
Çevre örneklerindeki genetik izler, hayvan, bitki ve mantar gruplarının dışında kalan çekirdekli canlıları kapsayan protistlerin tanımında geniş boşluklar ortaya çıkardı. Tek bir hakemli araştırmada 32.520 birleştirilmiş metagenom tarandı. Protist olmayan gruplar ve tek üyeli kümeler çıkarıldıktan sonra, yüzde 85 dizi benzerliğiyle kurulmuş 9.543 geniş küme incelendi. Bunların yüzde 81’inde tanımlanmış bir temsilci yoktu. Kullanılan kümeler, tür sayımından daha derin akrabalık ayrımlarını yakalıyor.[1]
Uzun gen dizileri aday soyları görünür kıldı
Taramada 18.445 veri kümesinden, ribozomal RNA genine ait 157.956 uzun dizi elde edildi. Hücrenin protein üretim düzeneğinde yer alan ribozomal RNA, evrimsel akrabalıkları karşılaştırmakta kullanılıyor. Bütün metagenomun taranması, hedefli gen çoğaltma yöntemlerinin kaçırdığı dizilere de ulaşabiliyor. Çözümleme, birbirinden derin biçimde ayrılan 13 aday soy belirledi. Tek hücrelerden elde edilen kısmi genomlar bazı akrabalıkları desteklerken farklı genlerin çelişen işaretleri başka soyların konumunu belirsiz bıraktı. Hücre yapıları ve yaşam biçimleri ayrıca incelenmeyi bekliyor.[1]
Örnekleme, ortamlar arasındaki karşılaştırmayı etkiliyor
Veri kümesinde tatlı su ortamları yüksek çeşitlilik taşıdı; sulak alanlar ve tortullar az bilinen soyların izlerini verdi. Örnekler coğrafyaya eşit dağılmıyordu; Kuzey Amerika ile Orta Avrupa geniş yer tutuyordu. Genom birleştirme hataları ve seyrek canlıların gözden kaçması olasılığı sürüyor. Çeşitlilik eğrilerinin yataylaşmaması, aynı ortamlardan alınacak ek örneklerin daha fazla grubu yakalayabileceğine işaret ediyor. Birlikte bulunan diziler olası ekolojik bağlantıları düşündürse de avlanma veya ortak yaşam ilişkisini kanıtlamıyor.[1]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
