Kan belirteçleri tek merkezli çalışmada Alzheimer hastalarını ayırt etti
Çin’deki hakemli çalışma, Alzheimer tanısı bulunan 100 kişiyle sağlıklı 100 kişiyi ayırt etmek için kan belirteçlerini birleştirdi. Çok yüksek ayırt etme başarımı yalnızca tek merkezdeki verilerin kendi içinde sınanmasına dayanıyor. Araştırma, farklı biyolojik süreçleri yansıtan aday belirteç bileşimlerini ortaya koyuyor; belirti göstermeyen kişiler için bir tarama testi sunmuyor. Bağımsız hasta gruplarında doğrulama henüz yapılmadı.
Bilim··Öğle
Belirtileri olan hastalarda kan bileşimi sınandı
Kan bileşimi; sinir hücresi hasarı, tau proteinindeki değişimler ve sinir hücrelerini destekleyen süreçlerle ilgili göstergeleri bir araya getirdi. Çin’deki Şanghay Ruh Sağlığı Merkezi, hakemli vaka-kontrol araştırması için Mayıs 2023 ile Aralık 2024 arasında Alzheimer tanılı 100 kişiyle bilişsel açıdan sağlıklı 100 kişiyi topladı. Araştırmacılar on iki belirteci ölçtü. İncelemenin konusu, hastalığı zaten belirgin olan kişilerdi; ileride kimin belirti göstereceği izlenmedi.[1]
İç sınamada ayırt etme başarımı çok yüksekti
Ana istatistiksel modelde belirteçler, iç içe on katlı çapraz doğrulama içinde seçildi. Başka deyişle eğitim ve sınama turlarında aynı veri kümesinin farklı bölümleri kullanıldı. Doğru ve yanlış pozitif oranlarını karşılaştıran eğrinin altında kalan alan 0,9999’a ulaştı. İkinci modelleme yöntemi de tau belirteci pTau217’yi, sinir lifi hasarını gösteren nörofilament hafif zincirini ve iki sinir büyüme etkenini tutarlı biçimde seçti. Böylece iki yöntem, aynı katılımcılarda birden çok biyolojik sürecin göstergelerinden yararlandı.[1]
Sağlıklı grupta aynı görüntüleme yapılmadı
Alzheimer grubunda beyindeki amiloid birikimi görüntülemeyle doğrulandı; sağlıklı gruba aynı tarama uygulanmadı. Bu nedenle kontrollerin bazılarında belirti vermeyen birikim bulunması olası. Grupların yaşları da farklıydı ve çözümleme yaşı dikkate aldı. Ölçümler tek laboratuvarda, aynı üretim grubundan kimyasal maddelerle yapıldı. Belirteç bileşiminin bu dar karşılaştırmanın dışında ne ölçüde işe yaradığı, bağımsız hasta gruplarında ve başka laboratuvarlarda henüz gösterilmedi.[1]
