Kuantum şebeke yöntemi benzetimlerde rastgele seçimi geçemedi
Hakemli benzetim çalışmasında, küçük elektrik şebekeleri için sınanan karma kuantum yöntemi rastgele seçime üstünlük sağlayamadı. Yöntem, üreticilerin açık ya da kapalı olma kararlarını kuantum bölümüne, güç akışı hesaplarını klasik bilgisayara ayırdı. Kuantum işlemlerinin süresi hesaba katılmadığında bile beş ile on üç üretici içeren örneklerde öne geçemedi. Sonuç, sınanan yöntem ve büyüklüklerle sınırlı.
Bilim··Öğle
Rastgele arama karma yöntemle aynı düzeydeydi
Hakemli elektrik şebekesi benzetiminde karma kuantum algoritması, bütün seçeneklere eşit olasılık veren rastgele seçimi geçemedi. Dokuz veri kümesi, beş ile on üç üreticili sistemleri kapsadı; her büyüklük için rastgele 120 problem oluşturuldu. Görev, hangi üreticilerin çalıştırılacağını seçerken alternatif akımın doğrusal olmayan koşullarına uyan güç akışlarını bulmaktı. Rastgele oluşturulan ağlar, belirli bir ülkenin elektrik şebekesini kopyalamak yerine geniş bir değişken aralığını araştırıyordu. Bulgular sayısal benzetimlere dayanıyor.[1]
Değişkenleri ayırmak kübit gereksinimini azalttı
Sınanan tasarımda kuantum bölümü üreticilerin açık-kapalı durumlarını seçti; klasik çözücü, her seçim için sürekli güç akışı değişkenlerini hesapladı. Diğer tasarım, problemin tamamını kuantum bilgisayarının bilgi birimi olan kübitlere aktarıyordu. Bu tasarımın kaynak gereksinimi, küçük örneklerin bile karşılaştırmalı sınamasını engelledi. Değişkenleri ayıran tasarım ise rastgele seçim ve klasik eniyileştirme yazılımlarıyla karşılaştırıldı. Deney, çalışan bir elektrik ağına ya da fiziksel kuantum işlemcisine uygulanmadı.[1]
Kuantum işlemlerine sıfır süre ayrıldı
Süre karşılaştırması, benzetilen kuantum bölümünün işlem süresini dışarıda bırakarak karma yönteme elverişli bir varsayım tanıdı. Buna karşın sınanan büyüklüklerde rastgele seçimin önüne geçen yararlı bir fark görülmedi. Yazarlar, yirmi dört ya da daha çok üreticiyi ileride incelenmesi gereken bir ölçek olarak belirtiyor; orada üstünlük sağlandığını göstermiyor. Böyle büyük bir karşılaştırma, ellerindeki hesaplama gücünü aşıyordu. Olumsuz sonucun kapsamını devre tasarımı ve eğitim tercihleri de sınırlıyor.[1]
