Dikey çekme uygulanan hastalarda karın duvarı daha sık kapatıldı
Karın duvarını kapatmak için dikey çekme uygulanan hastalarda kapatma oranı, yatay çekme uygulananlardan daha yüksek bulundu. Tek bir hakemli araştırmanın bulgusu, geçmişteki hasta kayıtlarının eşleştirilmesine dayanıyor. Küçük gruplar ve bakım uygulamalarındaki farklar, sonucun yorumunu sınırlıyor. Dikey yöntem grubunda yoğun bakımda kalış da daha uzundu; belirli bir tedavinin üstünlüğü bu karşılaştırmayla kesinleşmiyor.
Bilim··Akşam
Eşleştirilmiş gruplarda kapatma oranları ayrıştı
Geçmiş hasta kayıtlarına dayanan karşılaştırmada, dikey çekme grubunda kapatma oranı yüzde 89,3, yatay yöntem grubunda yüzde 60,7 oldu. Eşleştirmeden sonra iki grupta da 28 hasta vardı. Bu tek hakemli araştırma, ağır karın içi sorunlarda karın duvarının geçici olarak açık bırakıldığı tedaviyi inceledi. Ölçülen sonuç, duvarın fasya adı verilen bağ dokusu katmanının kapatılmasıydı. Hangi hastaya hangi yöntemin uygulandığına tedavi ekipleri karar vermişti; yöntemler rastgele dağıtılmamıştı.[1]
Kayıtlar on yıllık tedavi dönemini kapsadı
Fıtık tedavisi alanındaki uzmanların örgütü Avrupa Fıtık Derneği'nin veri tabanı 1.119 olguyu kapsıyordu; kayıtlar 2015–2024 dönemine aitti. Dikey çekme 39 hastada, vakumla yara kapatmayı yatay ağ çekmesiyle birleştiren yöntem ise 675 hastada kullanılmıştı. Araştırmacılar başlangıçtaki sepsis durumunu ve açıklığın genişliğini eşleştirmede kullandı. Kapatma oranlarının hesabında başlangıçta tedaviye alınan herkes yer aldı. Kapatma mümkün olmadan ölenler ayrı bir hesapta çıkarıldığında yüzdeler değişti; bu nedenle paydanın seçimi sonuçların okunmasında belirleyiciydi.[1]
Bakım uygulamaları ve hastane sonuçları da farklıydı
Dikey çekme uygulananlarda yoğun bakımda kalış ve solunum cihazına bağlı geçirilen süre daha uzundu. Ölüm oranında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı. İç organları koruyan tabaka ve uygulanan negatif basınç da gruplar arasında değişiyordu. Eşleştirme, kalp ve böbrek hastalıklarındaki bütün farkları gideremedi. Dikey gruptaki hasta azlığı ve geniş istatistiksel belirsizlik nedeniyle kapatma bulgusu keşfedici bir ilişki niteliğinde. İzlem, tedavi sürecini ve hastanede kalışı kapsadı; taburculuk sonrası yaşam kalitesi değerlendirilmedi.[1]
