Gerilim, laboratuvar faylarında kırılma öncesindeki yavaş kaymayı değiştirdi
Laboratuvar faylarında hızlı kırılmadan önceki yavaş hareket, hem gerilime hem yüzey pürüzüne göre değişti. Düzgün yüzeylerde düşük gerilim altında belirginleşen ivmelenme, gerilim arttıkça zayıfladı. Pürüzlü yüzeylerde birden çok kayma bölgesi oluştu. Hakemli deneyler, öncü hareketlerin neden farklılaştığına ilişkin fiziksel açıklama sunuyor; doğal faylarda ek koşullar ve çok daha büyük ölçekler devreye giriyor.
Bilim··Gece
Düzgün faylarda düşük gerilim, öncü ivmelenmeyi belirginleştirdi
Laboratuvar deneylerinde düzgün bir fay yüzeyi, düşük gerilim altında hızlı kırılmadan önce belirgin bir yavaş kayma ivmelenmesi gösterdi. Gerilim yükseldiğinde bu öncü işaret zayıfladı. Hakemli çalışma, bazı doğal levha sınırı faylarındaki gözlemlerle önceki deneyler arasındaki farkı ele aldı. Daha önceki deneylerde düzgün yüzeylerin belirgin öncü harekete daha az elverişli olduğu görülmüştü. Yeni karşılaştırmada yüzey pürüzüyle gerilim düzeyi birlikte değiştiğinde farklı sonuçlar elde edildi.[1]
Pürüzlü yüzeylerde birden çok kayma bölgesi oluştu
Daha pürüzlü yüzeylerde birden fazla bölgede yavaş kayma oluştu. Bu bölgelerin birleşmesi, bazı deneylerde kırılma öncesindeki evreyi belirginleştirdi. Toplam 62 tam laboratuvar deprem döngüsündeki gözlemler, çeşitli davranışları ortaya çıkardı. Yüzey hareketleri ve gerilim ölçümleri, kırılma öncesindeki ve kırılma sırasındaki değişimleri izledi. Deneyler arasındaki fark, yavaş kayma örüntülerini yalnız yüzeyin ne kadar pürüzlü olduğuyla açıklamanın yetersiz kaldığını gösterdi.[1]
Doğal faylarda akışkan basıncı ve ölçek farkı da devreye giriyor
Araştırmacılar bulguları, etkin gerilimin düşük olduğu, akışkan bakımından zengin levha sınırlarıyla ilişkilendirdi. Bu yorum, doğada görülen bazı öncü hareketlere fiziksel açıklama getiriyor. İncelenen hazırlık evresindeki yavaş kayma, hızlı kırılmanın hemen öncesindeki çok kısa başlangıç aşamasından ayrılıyor. Doğal kayaların özellikleri, akışkan basıncı ve çok daha büyük fay boyutları laboratuvar sonuçlarının doğaya aktarılmasını zorlaştırıyor. Deneyler, gerçek depremler için doğrulanmış bir geri sayım sunmuyor.[1]