600’den sonra gelen eşleşme
Mathias Fullerton, Lozan’daki Swiss Open sıralama turunda 600 puanı bulan tek okçuydu. Çeyrek finalde ise 149 puanla elendi. Karşısındaki Tim Jevsnik 150 attı. Burada Fullerton’un önceki derecesinin silinmesi söz konusu değil: sıralama turunun liderliği ile çeyrek finalin galibi ayrı sonuçlar. Jevsnik’in kupaya giden yolunu okumak için 600’ün büyüklüğünden eleme maçındaki bir puanlık farka dönmek gerekiyor. O eşleşmede ilerleyeni belirleyen, iki rakibin o maçtaki puanlarıydı.[1]
Jevsnik bir sonraki turda da 150-149 kazandı; bu kez elenen Mike Schloesser’di. Dünya sıralamasının bir ve iki numarası, dünya sekizincisine aynı farkla yenildi. İki maçın puanları Jevsnik’in bu elemelerdeki üstünlüğünü açıkça gösteriyor. Aynı zamanda rakiplerinin ne kadar yakında kaldığını da söylüyor. Dünya sırasındaki uzaklıkla eleme puanındaki aralık aynı ölçü değil; iki ayrı eşleşmede yalnızca birer puanlık aralık var. Genel sıralamadaki yer, maçın sonucunu önceden yazmadı.[1]
Düşen puan, büyüyen fark
Finalde karşısına Fabrizio Aloisi çıktı. Jevsnik bu maçı 149-147 kazandı: önceki iki turdakinden bir puan daha az attı, fakat galibiyet farkı bir puandan ikiye çıktı. Kupanın hesabındaki ayrıntı bu. Kazananın kendi puanını tek başına izlemek, finalin daha dar mı daha geniş mi bittiğini söylemiyor. Rakibin puanı da gerekiyor. Jevsnik’in finaldeki 149’u, çeyrek finalde Fullerton’un elendiği 149’la aynı sayı; iki maçta karşısında duran puan ise farklı.[1]
Schloesser’in bronz madalya maçında 150 puana ulaşması da puanı ait olduğu turla birlikte okumayı gerektiriyor. Yarı finalde kendisini eleyen Jevsnik’in 150’sine karşı 149 atmıştı; bronz maçında ise karşısında Priyansh vardı. Bu sonuçlardan okçuların baskı altında ne hissettiğini çıkarmıyorum. Lozan’ın gösterdiği daha dar ve daha kullanışlı: sıralama turu derecesi, tek maç puanı ve rakibe fark üç ayrı bilgi. Jevsnik’in şampiyonluğu, her turda aynı toplamı korumasından değil, karşısındaki toplamı aşmasından oluşuyor.[1]