Çıktı sınıflandırması iki hukuk hattında farklı sorumluluk kurdu
Münih'teki Suno kararı çoğaltma ve sağlayıcı rolünü, Louisiana yasası yasaklı sentetik içerik üretimini sınıflandırıyor; iki hat farklı fiil, zarar ve süreçlere dayanıyor.
Yapay Zekâ··Öğle
Münih mahkemesi altı çıktıyı çoğaltma olarak değerlendirdi
Münih Bölge Mahkemesi I'in GEMA ile Suno arasındaki 42 O 763/25 sayılı davada verdiği karar, altı beste ile model çıktıları arasındaki ilişkiyi telif hakkı kapsamında sınıflandırdı. Mahkeme, uyuşmazlık konusu eserlerin model parametrelerinde ezberlendiğini ve şarkı adı, sözler ile tarz içeren yalın komutlarla büyük ölçüde benzer çıktılar olarak yeniden elde edilebildiğini tespit etti. Bu sonucu Alman telif kanununun 16. maddesindeki çoğaltma hakkı içinde değerlendirdi ve metin-veri madenciliği istisnasını uygulamadı. Kararda Suno'nun YouTube'dan müzik almak için akış kopyalama yöntemleri kullandığı ve teknik koruma önlemini aştığı da belirtildi. Açık uçlu komutlarla içeriğin belirlenmesinde sorumluluğun kullanıcıdan çok sağlayıcıda olduğu kabul edildi. Mahkeme, GEMA'nın men, bilgi verme ve tazminat taleplerini büyük ölçüde kabul etti. Bu, belirtilen eserler ve deliller üzerinden verilmiş bir hukuk davası kararı; kesinleşmedi ve istinafa açık.[1]
Louisiana üretimi yasaklı içerik kategorisi üzerinden suç saydı
Louisiana'da 1 Ağustos'ta yürürlüğe giren 892 sayılı kanun, farklı bir hukuk sınıflandırması kuruyor. Düzenleme, yapay zekâyla üretilen çocuk cinsel istismarı içeriğinin oluşturulmasını suç sayıyor. Kapsam yalnız görüntülenmiş bir dosyayla sınırlı değil; banyo edilmemiş film, video kaseti ve bilgisayar diskinde ya da elektronik ortamda saklanan, görsel görüntüye dönüştürülebilir veriler de tanıma dahil ediliyor. Kanunun ortak yazarlarından New Orleans milletvekili Delisha Boyd, Fox 8'e yaptığı açıklamada yapay zekânın hızla ilerlediğini ve düzenlemenin bu görüntülerin üretilmesini engellemeyi amaçladığını söyledi. Haber, kanunun aynı gün eyalette yürürlüğe giren düzenlemelerden biri olduğunu belirtiyor. Buna karşılık ceza tutarlarını vermiyor, uygulamadan sorumlu makamı adlandırmıyor ve yürürlük sonrasında açılmış bir vaka aktarmıyor. Buradaki sorumluluk hattı, belirli eserlerle benzerlik testinden değil, yasaklanmış sentetik içerik kategorisinin oluşturulması fiilinden başlıyor.[2]
Aynı teknoloji etiketi hukuk yollarını birleştirmiyor
İki gelişmede yapay zekâ çıktısı hukuki değerlendirmenin konusu, fakat sınıflandırılan fiil ve sorumluluk düzeni ayrı. Suno kararında mahkeme, altı belirli eserin modelden yeniden elde edilmesini çoğaltma olarak ele aldı; eğitim yöntemi, teknik korumanın aşılması, komutların açıklığı ve sağlayıcının içeriği belirleme rolü aynı dosyada tartışıldı. Louisiana kanunu ise telif benzerliği veya model eğitimi incelemeden, çocuk cinsel istismarı olarak tanımlanan sentetik içeriğin oluşturulmasını suç kategorisine yerleştiriyor ve görüntüye dönüştürülebilir saklı veriyi de kapsıyor. İlki henüz kesinleşmemiş bir sivil uyuşmazlıkta men, bilgi ve tazminat taleplerine ilişkin karar. İkincisi yürürlüğe girmiş bir ceza yasağı; haberde henüz uygulama vakası ve ceza ayrıntısı yok. Bu ayrım, iki olayın zararlarını veya ağırlığını eşitlemeden sorumluluğun nerede kurulduğunu gösteriyor: birinde eser-çıktı ilişkisi ve sağlayıcının rolü, diğerinde yasaklanmış içerik kategorisini üretme fiili. Kaynaklar sonraki adımı da sınırlı tarif ediyor: Suno kararı istinafta değişebilir; Louisiana haberinde uygulayıcı makam ve ilk dava henüz görünür değil. Bu süreç ayrımı önem taşıyor. Her hattın sonraki süreci kendi usulü içinde ilerleyecek.[1], [2]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
