Kapanan girişimlerin iş arşivleri yapay zekâ eğitimi için satılıyor
MIT Technology Review araştırması, kapanan girişimlerin kod, yazışma ve belgeleri için gelişen bir pazarı anlatıyor. Alıcılar gerçek iş kayıtlarını yapay zekâ sistemlerine görev ve kararları öğretmek için kullanıyor; aracılar satış öncesinde kişisel bilgileri ayıkladıklarını söylüyor. Kayıtları oluşturan çalışanların satışta söz hakkı sınırlı olabilir; gelir çoğunlukla alacaklılara veya yatırımcılara gidiyor. Eğitim yararını karşılaştıran bağımsız sonuçlar yayımlanmadı.
Yapay Zekâ··Akşam
Kapanan girişimlerin kayıtlarına alıcı çıkıyor
MIT Technology Review’un yeni araştırma haberine göre kapanan girişimlerin kurucuları kodlarını ve iş arşivlerini yapay zekâ geliştiren şirketlere satıyor. Kripto girişimini kapatan Keelan Miskell, kodunun yaklaşık 25.000 dolara satıldığını anlatıyor. Çalışma alanı kayıtları için beklediği yaklaşık 15.000 dolarlık ikinci ödeme henüz kesinleşmedi. Kayıtlar e-posta, sohbet, belge ve yaygın iş araçlarında tutulan içerikleri kapsayabiliyor.[1]
SimpleClosure, girişim kapatma işinin yanında arşiv satışına nisanda aracılık etmeye başladı. Asset Hub üzerinden kurucular kodlarını ve iç kayıtlarını alıcılara sunabiliyor. Şirketin bildirdiği işlem sayısı 150’yi aştı; yıl bitmeden girişimlere dönecek toplam tutarın 10 milyon doların üzerine çıkması bekleniyor. Bunlar şirketin verdiği rakamlar; gelişen pazarın bildirilen ölçeğini anlatıyor, her işlemin değerini veya verinin nasıl kullanılacağını göstermiyor.[1]
Gerçek iş geçmişleri eğitim ortamına dönüşüyor
Yapay zekâ eğitim şirketi Surge AI, satın aldığı iş kayıtlarını yazılım onarma ve hukuki taslak yazma görevleri için deneme ortamlarında kullanıyor. Bu işi yürüten yetkili, görüş ayrılıkları ve zor seçimler içeren kayıtları özellikle aradıklarını söylüyor. Gerçek arşivler yapay örneklerin kaçırdığı ayrıntıları taşıyabiliyor. Ancak şirketler, bu verilerle eğitimin başka yöntemlerden daha iyi sonuç verdiğini gösteren karşılaştırmalı deney yayımlamadı.[1]
Bir başka kapatma hizmeti olan Sunset, arşivin olası değerini çalışan sayısı, faaliyet süresi, veri miktarı ve iş araçlarının kullanımına bakarak değerlendiriyor. Alıcılar yalnızca bitmiş ürünle değil, sıradan işlerin geçmişiyle de ilgileniyor. Bu geçmiş kamuya açık yazılmamış kararları, başarısız denemeleri ve konuşmaları içerebiliyor. Araştırma haberi şirket kapanışıyla model eğitimi arasında ticari yol gösteriyor; model yararı kamuya açık biçimde ölçülmüş değil.[1]
Çalışan kayıtları rıza sorusu doğuruyor
Satışa katılan şirketler kimliği belirleyen verileri çıkardıklarını anlatıyor. Hukukçu Greg Ewing, e-posta ve takvimde sağlık ziyaretleriyle çocukların okuldan alınmasına ilişkin özel bilgilerin yine de bulunabileceğini belirtiyor. Emory Üniversitesi hukuk profesörü Ifeoma Ajunwa, çalışanların oluşturulmasına katkıda bulunduğu kayıtlar satılmadan önce açık rızalarının alınmasını savunuyor. Kaygı, işlemi imzalayan kurucunun ötesinde arşivde yer alan insanlarla ilgili.[1]
Araştırma haberine göre satış geliri genellikle öncelikli alacaklılara ve yatırımcılara gidiyor. Kurucular da malzemenin sonunda kime satıldığını ve nasıl kullanılacağını sınırlı ölçüde görebiliyor. Bildirilen işlemler, girişim kapansa bile kayıtlarının ticari ömrünün sürebildiğini gösteriyor. Çalışan rızası ve sonraki kullanım hakkındaki sorular, ödemeler ve öne sürülen eğitim yararıyla birlikte duruyor.[1]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
