Sermaye uzun vadede pahalı, savunmada ve geri dönüşte seçici
Uzun vadeli ABD faizi, merkez bankası altın alımı ve iki şirketin nakit dağıtımı aynı tabloyu vermiyor; biri finansman bedelini, diğerleri savunma ve dönüş tercihini gösteriyor.
Ekonomi ve Piyasalar··Sabah
Uzun vade kısa beklentiden ayrı fiyatlanıyor
ABD Hazine verisinde 30 yıllık tahvil getirisi 30 Temmuz kapanışında %5,21, 10 yıllık getiri %4,38 oldu. Aradaki fark 83 baz puan. Önceki gün iki getiri de 1 baz puan daha düşüktü. Bu seri gün sonu par getiri eğrisini gösteriyor; uzun vadeli kamu finansman bedelini görünür kılıyor, fakat tek başına yatırımcıların bütün gerekçelerini açıklamıyor. Vade farkı, kısa faizlerin geleceğine ilişkin beklentilerin yanında uzun dönemde enflasyon, arz ve süre riskine istenen telafiyi de içerir. Ancak günlük eğri bu bileşenleri ayrı ayrı ölçmüyor. Önceki güne göre paralel sayılabilecek küçük hareket, geniş farkın bir günlük sıçramadan ibaret olmadığını gösteriyor. Uzun vadeli finansman kararında şirketler ve kamu, yalnız politika faizini değil bu süre primini de taşımak zorunda. Uzun vade göstergesi mortgage, altyapı ve şirket tahvili gibi başka finansman fiyatlarına da referans olur, fakat aradaki geçiş sabit değildir. Kredi riski, teminat ve likidite her borçluya ek fark bindirir. Hazine eğrisi taban sağlar; nihai özel sektör maliyeti değildir.[1]
Resmî alıcı altın biriktirirken fonlar çıktı
Dünya Altın Konseyi, merkez bankalarının ikinci çeyrekte net 288,9 ton, ilk yarıda 345,4 ton altın aldığını hesapladı. Aynı çeyrekte borsa yatırım fonlarından 45 ton çıkış oldu ve toplam yatırım talebi yıllık %46 düştü. Ons fiyatının çeyrek ortalaması $4.506,29 oldu. Resmî rezerv talebi ile piyasa fon akışı aynı yönde ilerlemedi. Toplam altın talebi miktar olarak bir yıl öncesine yakın kaldı, fakat bileşimi belirgin biçimde değişti. Külçe ve sikke talebi yatay seyrederken borsa yatırım fonları satış yaptı; merkez bankaları ise net alıcıydı. Konsey verisi resmî sektör davranışını ölçüyor, her bankanın gerekçesini açıklamıyor. Rezerv çeşitlendirmesi, likidite ihtiyacı ve fiyat beklentisi farklı alıcıları aynı metalde ters yönlere taşıyabilir. Değer üzerinden bakıldığında yüksek fiyat, miktar yatay kalsa bile altına ayrılan parayı büyütüyor. Bu durum talep tonajı ile piyasa değerini ayırmayı gerektiriyor. Merkez bankası alımı stratejik rezerv hareketi, fon çıkışı ise daha kısa vadeli portföy kararı olabilir.[2]
Şirketler nakdi farklı kanallardan geri veriyor
Rolls-Royce ilk yarı faaliyet kârını %46 artırdı ve kâr £2,5 milyar oldu; yıllık beklenti £4,7 milyar ile £4,9 milyar arasına yükseltildi. Shell ise yeni ve ertelenmiş bölümleriyle toplam $4,232 milyar tutarında hisse geri alımı başlattı. Tahvil getirisi finansman fiyatını, altın alımı rezerv tercihini, şirket açıklamaları ise dağıtılabilir nakit kararını gösteriyor; bunlar farklı sermaye tercihlerini ölçüyor. Rolls-Royce kâr aralığıyla birlikte serbest nakit akışı beklentisini de yükseltti; açıklama üç iş kolundan oluşan portföyün dayanıklılığını vurguluyor. Shell'in programı ise daha önce ARC Resources anlaşması sırasında askıya alınan kısmı yeni alımla birleştiriyor ve piyasa koşullarına bağlı. Kâr rehberliği gelecekteki faaliyet kapasitesini, geri alım yönetimin mevcut nakdi dağıtma tercihini anlatıyor. İkisi tahvil ya da altın verisinin şirket düzeyindeki karşılığı sayılmaz. Geri alım hissedar başına payı değiştirir, fakat gelecekteki faaliyet kârını garanti etmez. Rehberlik de hedef aralığıdır, gerçekleşmiş yıl sonu sonucu değil. Nakit dönüşünün savunmacı görünmesi için dağıtım sonrasında yatırım ve bilanço esnekliğinin korunması gerekir.[3], [4], [1], [2]
İlgili köşe yazıları
Bu gündem hakkında daha fazla bilgi için ilgili köşe yazılarını okuyabilirsiniz.
