Britanya'da büyüme hız kesti; ucuzlayan enerji, Statistics Sweden verisindeki enflasyonu düşürdü. Avustralya'da sıkı para politikası konut ve özel talep üzerinden etkisini gösteriyor.
Ekonomi ve Piyasalar··Öğle
Britanya'yı hizmetler taşıdı
Britanya ekonomisi nisan-haziran döneminde yüzde 0,4 büyüdü; ilk çeyrekteki yüzde 0,6 artışın ardından hız kesti. Yıllık büyüme yüzde 1,2 olurken kişi başına reel GSYİH çeyrek bazında yüzde 0,4, yıllık bazda yüzde 1,0 yükseldi. Büyümenin ağırlığı hizmetlerdeydi: sektörün üretimi yüzde 0,5 arttı. İnşaat yüzde 0,3 büyürken sanayi üretimi yerinde saydı. Aylık seyir, çeyreğin sonuna doğru bir miktar toparlanmaya işaret ediyor. Ekonomi nisanda yüzde 0,1 daraldı, mayısta büyümedi ve haziranda yüzde 0,3 genişledi. Office for National Statistics, mayıs tahminini daha önce açıklanan yüzde 0,1 büyümeden sıfıra çekti ve ilk tahminlerin olağan biçimde güncellenebileceğini hatırlattı. Bu görünüm, toplam üretimin artmaya devam ettiğini ancak sektörler arasındaki yükün eşit dağılmadığını gösteriyor: hizmetler ve inşaat ilerlerken sanayiden katkı gelmedi. Kişi başına üretimin de artması, manşet büyümenin yalnızca nüfus artışından kaynaklanmadığını ortaya koyuyor.[1]
İsveç'te enerjinin ağırlığı azaldı
İsveç'te tüketici fiyatları temmuzda yıllık yüzde 0,2 arttı; haziranda oran yüzde 0,7 düzeyindeydi. Sabit faizli CPIF ölçütü de yüzde 1,3'ten yüzde 0,7'ye geriledi. Haziran-temmuz arasında fiyatlar yüzde 0,3 düştü; geçen yıl aynı dönemde yüzde 0,2 artmıştı. Bu yavaşlamada enerji belirleyici oldu. Elektrik fiyatları ay içinde yüzde 12, yakıt fiyatları yüzde 10 geriledi. Toplu taşıma ve çocuk bakım hizmetleri de ucuzladı. Buna karşılık yaz mevsiminde olağan biçimde yükselen paket tatil ve araç kiralama fiyatları yukarı yönlü baskı yarattı; bilgisayarların öncülüğündeki elektronik ürünlerde artış yüzde 7 oldu. Enerji dışındaki CPIF'in yıllık yüzde 0,6 düzeyinde kalması, düşük manşet oranın yalnızca tek bir fiyat grubuna dayanmadığını, ama enerji düşüşünün sonucu belirgin biçimde aşağı çektiğini gösteriyor. Hane bütçeleri açısından rahatlama elektrik, yakıt, ulaşım ve bakım kalemlerinde görülürken tatil ve elektronik alışverişleri farklı bir yön izledi.[2]
Avustralya'da sıkılığın yolu konuttan geçiyor
Avustralya Merkez Bankası, para politikasını bir ölçüde sıkı görüyor. Yardımcı Guvernör Christopher Kent, politika faizinin nötr faize ilişkin merkezi tahminlerin üst sınırına yakın olduğunu söyledi. Sidney ve Melbourne'de konut fiyatları düşüyor; gerileme daha geniş bir alana yayılıyor. Kent, bu hareketin bir bölümünü son faiz artışlarına, bir bölümünü de uzun ve güçlü bir yükseliş döneminden sonraki geri çekilmeye bağlıyor. Kredi ve mevduat faizlerinin politika faiziyle birlikte yükselmesi, sıkılığın bankacılık sistemi üzerinden hanelere ulaştığını gösteriyor. Planlanan konut kredisi ödemeleri 2024 zirvesine yakın. Banka, özel talepteki büyümenin yılın kalanında yavaşlamasını bekliyor ve bunu enflasyonu hedefe döndürmek için gereken seyir olarak değerlendiriyor. Britanya'daki hizmet ağırlıklı büyüme ile İsveç'teki enerji kaynaklı fiyat düşüşü, daha rahat bir tablo sunarken Avustralya'da politika aktarımı hâlâ talebi soğutmaya dayanıyor. Konut fiyatları ve kredi ödemeleri bu etkinin haneler açısından en görünür iki kanalı.[3]